Chaoot zoekt planner

Mijn saaie doodordinaire notitieboekje dat ik ooit voor een euro bij de Kruidvat kocht

 

Of ik mijn verlanglijstje wilde invullen, vroeg Sinterklaas via lootjestrekken.nl. Ik staren naar zo’n knipperende cursor. Geeeeeeeeeen idee.

Maar op Instagram zie ik vaak van die bullet journal toestanden voorbijkomen en dat ziet er hartstikke leuk uit. En als veel werk. En als iets waarvoor je discipline moet opbrengen. En dat heb ik niet.
Read more

Doeken en zakken

Ik sjouw me een breuk met die dikke baby van mij. Zodra ik na mijn bevalling genoeg hersteld was om een draagdoek te gebruiken, zijn er maar weinig (verlof)dagen voorbijgegaan waarop ik L niet heb gedragen. Ze had moeite met in slaap vallen in haar bed/kinderwagen/auto, etc., maar in de draagdoek was ze zo vertrokken.

Leeswaarschuwing: dit is een heel lang en saai verhaal als je niet in dragen geïnteresseerd bent. En zelfs als je er wel in geïnteresseerd bent is het maar matig interessant. Zeg niet dat ik niet gewaarschuwd heb. Read more

Gymkneus wordt Fitgirl

Bijna anderhalf jaar geleden schreef ik dit:

Weet je wat ik jammer vind? Dat je ‘kiest’ voor ‘een sport’ en dat je daarmee andere ‘sporten’ automatisch een klein beetje uitsluit. Je hebt immers maar beperkt gelegenheid in je week om ergens gezond te gaan lopen doen, en de meeste sportscholen/-verenigingen werken nu eenmaal met lidmaatschap of abonnementen, en dan ga je niet zo snel meer ergens anders loeren.

(Lees volledige blog hier)

MAAR NU KAN IK DAT DUS WEL!

Read more

Stil

Toen ik 17 was werkte ik in een cafetaria. Je kon er gewoon patat eten, maar ook een biefstuk bestellen. Of een kindermenu. Snackbar/eetcafé zeg maar. En ze deden ook catering. Was echt superleuk werk.

Iedere week kwam er een ouder stel eten. Tussen middelbaar en bejaard in, zestigplus gok ik. En iedere week zaten ze aan dezelfde tafel, bestelden ze hetzelfde eten (zigeunerschnitzel met patat en een bitter lemon) en zaten ze zwijgend tegenover elkaar de krant te lezen (ieder een katern, en als ze die uit hadden wisselden ze om) totdat hun eten arriveerde. Read more

Ben ik weer

Ja hoi ik dacht ik laat maar weer eens iets van me horen. Zeker na die laatste dramablog.

Korte versie: het gaat goed met mij (ons). Nu weet je eigenlijk alles al, dus ga maar weer nuttige dingen doen met je leven plaats van hier zitten te procrastineren.

Komt nu de lange versie, keurig gerangschikt per onderwerp:

  • Trotse momenten
  • Werk
  • Vakantie
  • Opvang
  • After-zwanger-lichaam

Ff plaatje voor de lol

Read more

Jinxed it (en veel rampspoed)

Pfff, hou me alsjeblieft tegen als ik nog een keer zo nodig uit moet weiden over hoe goed het allemaal gaat. Na die blog van zaterdag ging alles namelijk mis.

Buikpijn

Niet zozeer met betrekking tot L (ik ga niet zeggen dat daarmee alles goed gaat, want nou ja, ik wil niks jinxen of zo hè?!), maar wel met betrekking tot N. Die klaagde al weken over buikpijn, maar omdat ik verder niks aan haar merkte, wist ik niet zo goed wat ik daarmee aan moest. Ik ben wel langs het cb geweest om te vragen of kindjes van haar leeftijd al dat soort dingen ‘verzinnen’ om aandacht te vragen. Dat zou kunnen, kreeg ik te horen. En aangezien ze toch een babyzusje erbij heeft gekregen dat mogelijk impact op haar gemoedstoestand kan hebben, ging ik er maar van uit dat het inderdaad aandacht vragen was. Of zo. Read more

L is 2 maanden dus hier heb je een update

Mijn god. Nog 5 keer deze periode en ze is 1. Dan is de babytijd echt voorbij.

Het gaat supergoed met ons.

Slapen

De nachten zijn vanaf het begin al prima te doen. L werd weliswaar vaak wakker om te drinken, maar we vielen allebei meestal al tijdens het voeden weer in slaap, dus zo veel energie kostte dat niet. En sinds L vaccinaties heeft gekregen, heeft ze ook een paar nachten 8 uur geslapen. Zo lang dat ik om 4 uur ‘s nachts zat te kolven beneden, dat was wel vervelend. Maar goed, dat kost me dan 10 minuten, dus dat valt ook nog wel mee.

Ze gaat sinds kort ook naar bed nadat N naar bed gaat (uur of 8/half 9), en slaapt dan ‘gewoon’ door tot de volgende ochtend. Alleen om te voeden wordt ze even wakker, om een uur of 4 sowieso en vaak ook om 2 uur. Haar eerder wakker maken en voeden heeft geen zin, want dan wordt ze gewoon alsnog even vaak wakker daarna. Dus ik wacht wel gewoon af tot het uit zichzelf verschuift.  Read more

Adulting en de domme dingen die mensen zeggen

Inmiddels ben ik al een week of drie 30 jaar oud. Ik vind mezelf nu wel de leeftijd hebben bereikt waarop ik echt definitief volwassen ben en me zo behoor te gedragen. Ik doe mijn best en het gaat me redelijk af, dat oud volwassen zijn. Ik heb al weken Boyzone en Shania Twain in mijn hoofd. Ik heb een abonnement op Blijdorp. Ik heb laatst een broek aangetrokken voordat ik de deur opendeed voor de postbode. Ik heb wel zonder broek de vuilniscontainer buiten gezet, maar hee, babysteps. Niet alles tegelijk willen.

Ik kan ook steeds beter een balans vinden tussen assertiviteit en sociaal wenselijk gedrag. Nu kon ik op zich al wel aardig voor mezelf opkomen, maar in sommige situaties kunnen mensen me nogal overvallen en heb ik niet direct een goede respons klaar. Maar dat lukt dus steeds beter. Read more

Ik twijfel aan de mensheid. Inclusief mezelf

Vandaag moest ik naar de verloskundige voor de laatste controle. Eigenlijk zou ik die in het ziekenhuis hebben, maar toen ik net onderweg was belde ik om te melden dat ik wat later was, en kreeg te horen dat ik dan maar beter helemaal weg kon blijven. Oké. Gelukkig kon deze ‘nacontrole’ (raar woord) ook bij de verloskundige.

Hoewel het ook daar niet helemaal vlekkeloos ging. Ik was 3 minuten te laat (helemaal mijn eigen schuld), nam plaats in de wachtkamer en kwam er vervolgens achter dat de deur van de behandelkamer gewoon open stond. Dus ik daarheen. Bleek dat de verloskundige die er was dacht dat ik Kirsten heette en een kwartier later mijn afspraak had. En dat ze dacht hormoonspiraaltjes lokaal hormonen afgeven, terwijl net uitgebreid in het nieuws is geweest dat dat niet het geval is.

Read more

Voor wie mijn bevallingsverhaal wil lezen

Na de bevalling van N was ik er wekenlang vol van. Ik wilde er met iedereen over praten. Dat heb ik nu helemaal niet. Als iemand ernaar vraagt heb ik eerder zoiets van ‘pfff, gaan we weer’ dan dat ik er eens goed voor ga zitten. Als ik eenmaal op gang ben, vind ik het niet erg om te vertellen hoor, maar ik heb minder behoefte om het te delen.

Maar omdat het voor L mogelijk ook wel interessant is om te lezen hoe haar geboorte is verlopen, schrijf ik het toch maar op. Kunnen mijn 3 trouwe lezers indien gewenst ook meelezen. Zelf vind ik het wel altijd interessant om te lezen hoe iemands bevalling is verlopen, hoewel ook dát veel minder is nu ik klaar ben met bevallen en het waarschijnlijk nooit meer hoef te doen. Het is een afgesloten hoofdstuk in mijn leven, zo voel ik het nu.

Omdat ik een bevalling toch iets persoonlijks vind, heb ik er weer een password op gezet. Ik vertel alle details aan iedereen die het horen wil, no shame, maar het idee dat mensen dat over mij weten zonder dat ik het weet, dat vind ik een beetje gek. Ik beschrijf het namelijk nogal… grafisch. Ik vind het niet erg om te delen, maar ik wil wel graag weten wie er van zulke info over mij op de hoogte is, vandaar. Wil je het lezen, stuur me even een mail, tweet of insta-bericht.

Wees gewaarschuwd: het is een ENORM lang verhaal.