Over mijn burgerlijk leven

Perron Geluk

Vet spannend joh

Stil

Toen ik 17 was werkte ik in een cafetaria. Je kon er gewoon patat eten, maar ook een biefstuk bestellen. Of een kindermenu. Snackbar/eetcafé zeg maar. En ze deden ook catering. Was echt superleuk werk.

Iedere week kwam er een ouder stel eten. Tussen middelbaar en bejaard in, zestigplus gok ik. En iedere week zaten ze aan dezelfde tafel, bestelden ze hetzelfde eten (zigeunerschnitzel met patat en een bitter lemon) en zaten ze zwijgend tegenover elkaar de krant te lezen (ieder een katern, en als ze die uit hadden wisselden ze om) totdat hun eten arriveerde. Read more

Ben ik weer

Ja hoi ik dacht ik laat maar weer eens iets van me horen. Zeker na die laatste dramablog.

Korte versie: het gaat goed met mij (ons). Nu weet je eigenlijk alles al, dus ga maar weer nuttige dingen doen met je leven plaats van hier zitten te procrastineren.

Komt nu de lange versie, keurig gerangschikt per onderwerp:

  • Trotse momenten
  • Werk
  • Vakantie
  • Opvang
  • After-zwanger-lichaam

Ff plaatje voor de lol

Read more

Jinxed it (en veel rampspoed)

Pfff, hou me alsjeblieft tegen als ik nog een keer zo nodig uit moet weiden over hoe goed het allemaal gaat. Na die blog van zaterdag ging alles namelijk mis.

Buikpijn

Niet zozeer met betrekking tot L (ik ga niet zeggen dat daarmee alles goed gaat, want nou ja, ik wil niks jinxen of zo hè?!), maar wel met betrekking tot N. Die klaagde al weken over buikpijn, maar omdat ik verder niks aan haar merkte, wist ik niet zo goed wat ik daarmee aan moest. Ik ben wel langs het cb geweest om te vragen of kindjes van haar leeftijd al dat soort dingen ‘verzinnen’ om aandacht te vragen. Dat zou kunnen, kreeg ik te horen. En aangezien ze toch een babyzusje erbij heeft gekregen dat mogelijk impact op haar gemoedstoestand kan hebben, ging ik er maar van uit dat het inderdaad aandacht vragen was. Of zo. Read more

L is 2 maanden dus hier heb je een update

Mijn god. Nog 5 keer deze periode en ze is 1. Dan is de babytijd echt voorbij.

Het gaat supergoed met ons.

Slapen

De nachten zijn vanaf het begin al prima te doen. L werd weliswaar vaak wakker om te drinken, maar we vielen allebei meestal al tijdens het voeden weer in slaap, dus zo veel energie kostte dat niet. En sinds L vaccinaties heeft gekregen, heeft ze ook een paar nachten 8 uur geslapen. Zo lang dat ik om 4 uur ‘s nachts zat te kolven beneden, dat was wel vervelend. Maar goed, dat kost me dan 10 minuten, dus dat valt ook nog wel mee.

Ze gaat sinds kort ook naar bed nadat N naar bed gaat (uur of 8/half 9), en slaapt dan ‘gewoon’ door tot de volgende ochtend. Alleen om te voeden wordt ze even wakker, om een uur of 4 sowieso en vaak ook om 2 uur. Haar eerder wakker maken en voeden heeft geen zin, want dan wordt ze gewoon alsnog even vaak wakker daarna. Dus ik wacht wel gewoon af tot het uit zichzelf verschuift.  Read more

Adulting en de domme dingen die mensen zeggen

Inmiddels ben ik al een week of drie 30 jaar oud. Ik vind mezelf nu wel de leeftijd hebben bereikt waarop ik echt definitief volwassen ben en me zo behoor te gedragen. Ik doe mijn best en het gaat me redelijk af, dat oud volwassen zijn. Ik heb al weken Boyzone en Shania Twain in mijn hoofd. Ik heb een abonnement op Blijdorp. Ik heb laatst een broek aangetrokken voordat ik de deur opendeed voor de postbode. Ik heb wel zonder broek de vuilniscontainer buiten gezet, maar hee, babysteps. Niet alles tegelijk willen.

Ik kan ook steeds beter een balans vinden tussen assertiviteit en sociaal wenselijk gedrag. Nu kon ik op zich al wel aardig voor mezelf opkomen, maar in sommige situaties kunnen mensen me nogal overvallen en heb ik niet direct een goede respons klaar. Maar dat lukt dus steeds beter. Read more

Ik twijfel aan de mensheid. Inclusief mezelf

Vandaag moest ik naar de verloskundige voor de laatste controle. Eigenlijk zou ik die in het ziekenhuis hebben, maar toen ik net onderweg was belde ik om te melden dat ik wat later was, en kreeg te horen dat ik dan maar beter helemaal weg kon blijven. Oké. Gelukkig kon deze ‘nacontrole’ (raar woord) ook bij de verloskundige.

Hoewel het ook daar niet helemaal vlekkeloos ging. Ik was 3 minuten te laat (helemaal mijn eigen schuld), nam plaats in de wachtkamer en kwam er vervolgens achter dat de deur van de behandelkamer gewoon open stond. Dus ik daarheen. Bleek dat de verloskundige die er was dacht dat ik Kirsten heette en een kwartier later mijn afspraak had. En dat ze dacht hormoonspiraaltjes lokaal hormonen afgeven, terwijl net uitgebreid in het nieuws is geweest dat dat niet het geval is.

Read more

Voor wie mijn bevallingsverhaal wil lezen

Na de bevalling van N was ik er wekenlang vol van. Ik wilde er met iedereen over praten. Dat heb ik nu helemaal niet. Als iemand ernaar vraagt heb ik eerder zoiets van ‘pfff, gaan we weer’ dan dat ik er eens goed voor ga zitten. Als ik eenmaal op gang ben, vind ik het niet erg om te vertellen hoor, maar ik heb minder behoefte om het te delen.

Maar omdat het voor L mogelijk ook wel interessant is om te lezen hoe haar geboorte is verlopen, schrijf ik het toch maar op. Kunnen mijn 3 trouwe lezers indien gewenst ook meelezen. Zelf vind ik het wel altijd interessant om te lezen hoe iemands bevalling is verlopen, hoewel ook dát veel minder is nu ik klaar ben met bevallen en het waarschijnlijk nooit meer hoef te doen. Het is een afgesloten hoofdstuk in mijn leven, zo voel ik het nu.

Omdat ik een bevalling toch iets persoonlijks vind, heb ik er weer een password op gezet. Ik vertel alle details aan iedereen die het horen wil, no shame, maar het idee dat mensen dat over mij weten zonder dat ik het weet, dat vind ik een beetje gek. Ik beschrijf het namelijk nogal… grafisch. Ik vind het niet erg om te delen, maar ik wil wel graag weten wie er van zulke info over mij op de hoogte is, vandaar. Wil je het lezen, stuur me even een mail, tweet of insta-bericht.

Wees gewaarschuwd: het is een ENORM lang verhaal.

Hoe het gaat

Het was maandag precies 6 weken geleden dat ik ben bevallen, en daarmee ben ik kraamvrouw-af. Ik weet eigenlijk niet of L daarmee ook geen newborn meer is. Ze past in ieder geval niet meer in luiermaatje 2 (weet ik zeker na nogal wat luierincidenten) en op maat 3 staat geen newborn meer maar ‘midi’. Mijn baby is alweer ‘midi’.

Herstellen, herstellen, herstellen

Ik ben dan misschien geen kraamvrouw meer, maar ik merk wel dat ik nog lang niet hersteld ben. Ik voel me redelijk goed, in ieder geval beter vergeleken met het herstel na mijn eerste bevalling, maar ik heb snel last van allerlei klachten en pijntjes. Probleem is alleen dat ik dat zelf nogal eens vergeet. Read more

Knetterlang verhaal over borstvoeding (en spullen)

Toen ik nog zwanger was keek ik er best wel naar uit om weer borstvoeding te gaan geven. Natuurlijk niet zozeer het voeden zelf, maar wel mijn baby dicht tegen me aan, die dan in slaap valt en dat lijfje lekker tegen mijn buik aan. HEER-LIJK. Maar ja. Binnen een paar dagen waren ook de nadelen van borstvoeding alweer voorbijgekomen. Die had ik dus mooi verdrongen van vorige keer.

*Tijdens het schrijven van deze klaagzang bedacht ik me dat ik wel de linkjes naar de spullen (niet ‘producten’. Spullen.) die ik gebruik kan toevoegen, maar die zijn dus niet affiliate of #spon of wat dan ook, want daar heb ik veel te weinig lezers voor.  Read more