Over mijn burgerlijk leven

Perron Geluk

Vet spannend joh

Knakker heeft middelvingers

Ik reed de A12 af richting Voorburg, de weg verbreedt dan van 2 naar 4 banen. Ik reed op de rechterbaan, die dus overging in 2 rechterbanen, waarvan ik op de linkerbaan bleef rijden. Zeg maar dat ik de omcirkelde auto was.

Dat doe ik vrijwel dagelijks en zonder problemen. Volgens mij doe ik dan niks verkeerd. Volgens mij doe ik het dan juist goed. Maar ik kan ernaast zitten. Read more

Wendy Wanderlust gaat op ‘gezinsvakantie’

Voor het eerst op vakantie mét kind. Ik vind het nogal wat hoor.

Inmiddels is de bestemming bepaald, en zoals naar aanleiding van mijn eerdere blog te verwachten was, gaan we dus naar Frankrijk aangezien dat het enige land was dat ik bij voorbaat al had afgeschreven. We gaan ook nog eens kamperen, maar in een stacaravan, dus dat telt niet. Read more

Mien Boerentrien over ‘fris’ en ‘sap’

Eén van de vele, vele redenen dat ik niet zo goed ga op kringverjaardagen (naast dat ik sociaal onaangepast ben en geen leverworst lust), is de volgende dialoog:

‘Wil je iets drinken?’
‘Ja lekker, doe maar iets fris

What the f is ‘iets fris’?! Fris is als je weet dat het lekker weer gaat worden en ‘s ochtends alvast zonder jas op de fiets stapt. Fris is wit beddengoed dat net is gewassen en buiten hangt te drogen. Een natte spons tegen je hoofd smijten. Dat is ook fris. Maar dat bedoelen ze nooit. Read more

In de speeltuin

In de wijk waar ik woon schieten de ooievaars sneller uit de grond dan Rattata’s en Pidgeys, maar er zijn maar drie lullige speelpleintjes. Eén met een glijbaan, één met een wat grotere glijbaan en een schommel en dan nog een, maar wat daar is weet ik niet want die hebben we tot nu toe niet gehaald.

Op een zonnige zaterdagmiddag is het dus vrij druk bij die speelpleintjes. Een stuk of wat jongetjes met wit tot spierwit haar ‘voetballen’, twee meisjes die tegen de puberteit aanschurken hangen op hun fiets en maken ruzie met de jongetjes. Drie vaders staan bij de glijbaan en praten over hoe handig het is dat het speelpleintje aan hun achtertuin grenst, en over nog meer: Read more

Angsthaas

De oplettende lezer heeft hier de laatste tijd weinig op te letten of te lezen gehad. Daar is een goede reden voor: ik had geen zin om te bloggen.

Meer kan ik er ook niet van maken. Sowieso had ik weinig ideeën, en áls ik dan eens idee had, had ik geen zin om ervoor te gaan zitten. Of geen tijd. Of allebei. Daarnaast ben ik wel andere blogs blijven lezen, misschien wel meer dan ooit, maar reageerde ik niet meer. Ik had gewoon niks te melden, een reactie zou alleen maar een middel zijn om te laten weten ‘dat ik iets had gelezen’, en geen manier om te laten weten ‘dat ik iets had gelezen en daarnaast een bijster interessante bijdrage te leveren had’.

En daarnaast ben ik tot de conclusie gekomen dat ik nogal een schijterd ben. Kijk maar, ik heb zelfs een lijst. Ik ben bang voor: Read more

Faalfoodie Frieda: tips voor (un)successful parenting

Sommige kinderen zijn net vuilnisbakken waar je alles in kunt gooien, zonder enige vorm van protest.

Ik heb niet zo’n kind.

Als je dan een beetje gaat googelen kom je tot de conclusie dat je in ieder geval niet alleen staat: kinderen die niet eten zijn meer regel dan uitzondering als ik het zo lees, wat enerzijds wel een geruststelling is natuurlijk. Maar anderzijds lees je dat je het vooral niet moet forceren en je niet druk moet maken. En dat is soms best lastig. Hoewel ze best veel lust – ik kan niks bedenken dat ze echt vies vindt, of jawel: pap, vindt ze intens goor – eet ze voor geen meter. Daarnaast is ze ook best vaak ziek, wat resulteert in een vrij laag gewicht. Nu is overgewicht bij kinderen geen pretje, maar een kind dat een tijdlang standaard overgaf tijdens het avondeten en af en toe onder de lijn van wat nog als ‘gemiddeld acceptabel’ duikt, in combinatie met veelvuldig ziek zijn, is ook niet goed voor je nachtrust. Read more

Ik kan er niks van

Mijn kind is het allerleukste, liefste en meest fantastische meisje op de wereld en uiteraard wil ik niets dan goeds in haar leven en gun ik haar de perfecte jeugd in de hoogst haalbare gezondheid. Maar dat valt niet mee. Het is eigenlijk gewoon niet te doen, dat hele opvoeden en voor een kind zorgen en alles.

Ik vind het best wel leuk, bij tijd en wijle nuttig, of bij hoge uitzondering, zelfs leerzaam, om te lezen over opvoeding, de ervaringen en meningen van andere ouders en onderzoeksresultaten met betrekking tot opvoeding en gezondheid. Maar je wordt er ook wel een beetje para van.

Alles is namelijk Heel Erg Schadelijk. Alles ja. Van volkoren kaakjes tot kinderbordjes tot babyolie. En dan hebben we het nog niet eens over de opvoeding zelf gehad. Hier even een opsomming van al het slechte in de wereld dat je je kind aandoet: Read more

Gymkneus is heus wel een beetje fit

Weet je wat ik jammer vind? Dat je ‘kiest’ voor ‘een sport’ en dat je daarmee andere ‘sporten’ automatisch een klein beetje uitsluit. Je hebt immers maar beperkt gelegenheid in je week om ergens gezond te gaan lopen doen, en de meeste sportscholen/-verenigingen werken nu eenmaal met lidmaatschap of abonnementen, en dan ga je niet zo snel meer ergens anders loeren.

Natuurlijk kun je ook wel een keer gaan squashen, of een surfplank huren of in een heel jolige bui een stukje gaan waterfietsen. Natuurlijk. Maar het zou zo leuk zijn om in een maand af te kunnen wisselen tussen verschillende sporten of activiteiten. Net waar je zin in hebt. Read more

Mien Boerentrien Heeft Ook Een Mening

Het internet staat bol van de mamabloggers die ‘De Ultieme WaarheidMening Omtrent Opvoeding, Inrichting en Wat Dies Meer Zij’ delen. Volgens mij zijn het niet alleen de mamabloggers die daar een handje van hebben hoor, maar ik volg niet zo veel fashion-, lifestyle en foodbloggers. Ook niet veel mamabloggers trouwens, maar ik kan soms met veel fascinatie lezen over hoe anderen ‘Het Moederschap En Het Ultieme Geluk En Levensinvulling, Doch De Zwaarste Taak Die Je Ooit Zult Kennen En Als Je Geen Kinderen Hebt, Heb Je Geen Recht Op Een Mening’ ervaren. Vind ik erg leuk.

Ik heb ook een mening. En een kind. En ik vind het ook leuk om mijn mening soms wereldkundig te maken, ook al is ‘ie weliswaar niet gestoeld op pedagogisch verantwoorde literatuur of de rijke levenswijsheden van een ‘mama van 4 drakendotjes: Hetty, Geert, Kiki en Mopje’, maar meer op ‘euhhhh ja ik weet ook niet, dit maar proberen?’. In het begin heb ik nog wel eens in ‘Oei ik groei’ gebladerd, maar ik kan weinig tot niks met die schrijfstijl. Of informatie. Read more

Waar kan ik heen? (niet naar België)

Ja hoi, heb je die falende blogger weer die alleen wat post als ze een exhibitionistische stuiptrekking heeft of om advies verlegen zit. In dit geval het laatste dus. Want, zeer, zeer privileged white girl problem hier:

Ik weet niet waar we heen moeten op vakantie.

(Ik hóór m’n moeder gewoon zeggen: ‘NOU DAN BLIJF JE TOCH LEKKER THUIS!!1’)

Maar nee, we blijven niet thuis, en dit keer nemen we zelfs N. mee. Het is me wat jongens, je kind meenemen op vakantie. Ik vind het nogal wat. Ik ben sinds ze geboren is al 2 keer op vakantie geweest, maar beide keren dus wel kindloos en ik moet zeggen dat me dat (op het eeuwige kolven na) best wel goed is bevallen. Maar goed, je kunt niet eeuwig je kind bij opa en oma dumpen op vakantie blijven gaan zonder kind, dus volgende keer mag ze mee.

Rest ons alleen nog de Grote Vraag: Read more