Aftellen: week 32-33

Zo. Nou. Ik heb heel veel gedaan afgelopen tijd en ik ga er een heel lang en saai verhaal van maken. Dus haak nu af of pak even thee erbij of zo.

Vorige keer was ik geëindigd bij 13 april, dus nu ga ik haarfijn op chronologische wijze uit de doeken doen wat ik van 14 t/m 25 april heb gedaan. Het is erg oninteressant (er zijn maar weinig ‘dagboekblogs’ die ik verdraag), dus bij dezen ben je gewaarschuwd.

Vrijdag, zaterdag en Pasen

Ja dat was dus dom, ik dacht dat dit een bedrijfsvrije dag was. Niet dus. Moest ik ineens een dag extra werken, gevoelsmatig. Ik had afgesproken op kraamvisite te gaan en zo, maar dat ging dus niet door. ‘s Avonds ging ik weer FitCombatten (ik kan echt helemaal niks met die naam), oftewel: contactloos ‘kickboksen’. Ook ging ik vermoedelijk te laat naar bed, want, stond er een fotoshoot gepland in het bos. Geen zwangerschapsshoot of zo hoor, maar ik kan er hier niks over zeggen omdat de aanleiding voor deze ‘shoot’ soms mijn blog leest. Goed verhaal weer. ‘s Middags kwamen mijn schoonouders even langs en ook mijn opa en oma stonden ineens voor de deur. Hadden we plots een huis vol visite.  Read more

Mensen die praten

Ik heb het al eerder gezegd, maar ten overvloede nog maar eens: ik ben niet echt sociaal vaardig. Ik ben kortaf en onaardig tegen mensen, of negeer ze, als ik geen zin heb om met te praten (wat heel vaak zo is) en ik vind het niet belangrijk wat onbekenden van mij vinden of wat voor indruk ik maak. Ik ben helemaal voor beleefde omgangsvormen (‘goeiendag, alsjeblieft, dankjewel, tot ziens’, etc.), heus, maar ik heb gewoon een bloedhekel aan smalltalk en probeer het te allen tijde te vermijden. Onthoud dat even terwijl je mijn volgende uiteenzetting van irritatie en verbazing leest. Ik ben me ervan bewust dat het grotendeels aan mij zal liggen en dat ik mijn houding misschien zou moeten veranderen (daar wijst Marijn me ook steeds fijntjes op als ik weer eens klaag over mensen die ‘zomaar’ tegen me beginnen te praten), maar ik begrijp het volgende fenomeen oprecht niet.

Casus:

Oké, het kader waarbinnen je dit moet zien lijkt me zo wel voldoende duidelijk geschetst. Vandaag stond ik met N. (die trouwens óók niet zo sociaal vaardig is. Ze is een rasechte kat-uit-de-boom-kijkert en wie er ‘zomaar’ tegen haar gaat lopen ouwehoeren kan de stinkeye van haar krijgen) in de rij bij de kassa bij de Lidl. N. was heel lief aan het helpen met de boodschappen uit het mandje halen en op de band leggen, een beetje tegen mij aan het praten en gewoon minding d’r eigen business. Begint er zo’n bejaard stel, dat dat zo eens vertederd aan zat te loeren, ineens tegen mij: Read more

Aftellen: week 31 en een beetje (en een vraag)

Gaat goed hè met die aftelupdates. Aftel-updates. Ik lees het nu zo: aftullupdeets. Goed. Afgelopen week was ik dus op vakantie naar Gran Canaria en daar deed ik zo weinig mogelijk en dat is erg goed gelukt. De terugvlucht was minder, maar daar heb ik al bijne 1400 woorden aan gewijd en dat lijkt me wel voldoende. Over de vakantie zelf kan ik kort zijn: lekker warm. Ik post nog wel een keer een fotoverslagje. Waarschijnlijk in november, want ik ben altijd zo lekker up-to-date hè.

What’s new?

Even zien, waar was ik geëindigd vorige keer. Maandag 27 en dinsdag 28 maart: gewerkt. Woensdag: vrij. Geen flauw idee wat ik gedaan heb. Ik ben vast even bij mijn opa en oma langsgegaan. Donderdag: werken. Ik moest een training volgen met heel veel broodjes en muffins en dingen, dus heb later die middag met een buik die op ontploffen stond N. uit de crèche gehaald. Dat weet ik nog wel. Vrijdag: werken. Nogal eentonig, maar ja. ‘s Avonds weer nepkickbokstraining en per april begin ik even een nieuwe alinea. Read more

Vliegen en ander leed met peuter

O. Mijn. God. Vliegen met een peuter. Met mijn peuter dan. Ik val maar met de deur in huis, want deze laatste exercitie van de vakantie staat met nog het verst in het geheugen.

De heenweg was prima. N. was weliswaar moe, want we vlogen tijdens middagdutjestijd, maar die middagdutjes begint ze toch al een beetje over te slaan soms dus zo erg was dat niet. Schiphol vond ze prachtig, de vliegtuigen vond ze prachtig, keihard wegrennen en wij erachteraan vond ze prachtig en mijn mensenschuwe dochter blijkt ineens een extraverte kant te hebben, want ze begon tegen iedereen te ouwehoeren.

Best. Ik vind helemaal mooi. Heen en weer rennen door het vliegtuig? Prima joh, zolang jij niet krijsend en hysterisch een driftaanval hebt is alles goed. Ze was wel helemaal aan haar eindje tegen de tijd dat we eindelijk bij onze accommodatie waren en het duurde 3 dagen voordat ze een beetje geacclimatiseerd was en normaal wilde slapen (dat was dus de halve vakantie), maar al met al: viel niet tegen.

Dan de terugreis.

Read more