Bodypositive en zo

Nou, je hebt dus die hele #bodypositive movement die – als ik het goed begrijp – vrouwen wil stimuleren om hun eigen lichaam te accepteren en waarderen voor wat het is.

Ik denk dat dat iets goeds is.

Ik weet nog dat ik me in mijn tienerjaren verbaasde over de meisjes in mijn omgeving en de dingen waar ze zich druk om maakten en ik dat ik dacht: ‘jeetje, gelukkig zit ik niet met al die onzekerheden.’ Daar heb je gewoon een dagtaak aan. Maar ik dacht dat die onzekerheid iets was dat voor hen (en ook in mindere mate bij mezelf hoor, ik heb wel een ziel en zo) bij de puberteit hoorde, en waar je overheen groeide.

Blijkt dat dus helemaal niet zo te zijn. Al die vrouwen die nu kennelijk in hun twintiger en dertiger jaren uit hun schulp kruipen, meer zichzelf willen en gaan accepteren hebben daar dus al het grootste gedeelte van hun leven moeite mee. Ik vind dat echt een heftig gegeven.  Read more

Lekker oordelen over andere ouders

I laf it.

En met mij heel Nederland, waarom doen programma’s als ‘Vier handen op één buik’ het anders zo goed? En nu heb je dus ook op RTL4 ‘Het beste voor je kind’, zag ik op Facebook.

Ik gelijk terugkijken natuurlijk, want het beloofde heel wat drama. De gezinnen (maar toch vooral moeders) die aan het woord kwamen hadden elk nogal uiteenlopende prioriteiten in hun opvoedkundige overwegingen.  Read more

2 dingen die niet zo leuk zijn aan mij momenteel

1. Ik ben een chagrijnige hormonale b****

Of nou ja. Ik ben niet eens écht chagrijnig. Ik ben eigenlijk best vrolijk. Maar ik kan niet zo veel hebben op het moment. Ik erger me snel aan anderen, al dan niet terecht, en het kan me vrij weinig schelen of ik daarbij een ongeïnteresseerde of asociale indruk maak. Ik wil vooral geen ‘last’ van mensen hebben en dat ze geen domme vragen stellen. Zelf mag ik natuurlijk alle domme vragen van de wereld stellen, want hallo, het is toch zeker niet míjn schuld dat ik iets niet begrijp? (wel dus)

Laten we hopen dat het inderdaad hormonaal is en dat het ook ooit weer overgaat.

2. Ik ben knetterzwangerschapsdementerend

Dat was helemaal niet wat ik wilde zeggen, maar ik ben m’n tweede punt vergeten. Even nadenken. Read more

De druk, jongens, de DRUK

Ja hoi ben ik weer. Ik ben niet zo’n blogger die vaak ‘druk’ voelt om ergens over te bloggen, iets te melden over de actualiteit, of zich anderzijds ook maar enigszins ergens wat van aantrekt (online dan hè? Ik heb ook gevoel).

Maar ja. Toen noemde Lindsay mij terloops op haar blog en nu heb ik allemaal nieuwe volgers die natuurlijk zitten te springen om een nieuwe blog van mijn kant. Maar het lukt me niet. Al ettelijke malen heb ik naar een knipperend verticaal streepje in het tekstveld zitten kijken, zonder enig resultaat. Want alles voelt nogal banaal, ridicuul en triviaal.

Read more

Niet het echte leven

Nog even los van dat social media ‘not real life‘ is (want nogal wiedes, alles, ALLES is ALTIJD een subjectieve weergave van de werkelijkheid, als er al zoiets is als een ‘werkelijkheid’. Zo, weer genoeg gefilosofeerd voor de komende 5 jaar), lijkt het mij nogal sterk dat iemands Instagramaccount een geïdealiseerde versie van zijn/haar leven is.

Read more