Mensen die praten

Ik heb het al eerder gezegd, maar ten overvloede nog maar eens: ik ben niet echt sociaal vaardig. Ik ben kortaf en onaardig tegen mensen, of negeer ze, als ik geen zin heb om met te praten (wat heel vaak zo is) en ik vind het niet belangrijk wat onbekenden van mij vinden of wat voor indruk ik maak. Ik ben helemaal voor beleefde omgangsvormen (‘goeiendag, alsjeblieft, dankjewel, tot ziens’, etc.), heus, maar ik heb gewoon een bloedhekel aan smalltalk en probeer het te allen tijde te vermijden. Onthoud dat even terwijl je mijn volgende uiteenzetting van irritatie en verbazing leest. Ik ben me ervan bewust dat het grotendeels aan mij zal liggen en dat ik mijn houding misschien zou moeten veranderen (daar wijst Marijn me ook steeds fijntjes op als ik weer eens klaag over mensen die ‘zomaar’ tegen me beginnen te praten), maar ik begrijp het volgende fenomeen oprecht niet.

Casus:

Oké, het kader waarbinnen je dit moet zien lijkt me zo wel voldoende duidelijk geschetst. Vandaag stond ik met N. (die trouwens óók niet zo sociaal vaardig is. Ze is een rasechte kat-uit-de-boom-kijkert en wie er ‘zomaar’ tegen haar gaat lopen ouwehoeren kan de stinkeye van haar krijgen) in de rij bij de kassa bij de Lidl. N. was heel lief aan het helpen met de boodschappen uit het mandje halen en op de band leggen, een beetje tegen mij aan het praten en gewoon minding d’r eigen business. Begint er zo’n bejaard stel, dat dat zo eens vertederd aan zat te loeren, ineens tegen mij: Read more

Aftellen: week 29(?)

Nog een maand tot mijn verlof en nog 2,5 maand tot mijn uitgerekende datum (ik vergiste me eerst en schreef 1,5 maand, schrok me kapot. Gelukkig nog 2,5 maand). Bij Lindsay lees ik trouw de weekdagboeken en nu kreeg ik dus zin dat zelf ook weer eens te doen. Tijdens mijn vorige zwangerschap schreef ik in mijn verlofweken iedere week een update, wat ik zelf erg leuk vond om te doen, maar wat waarschijnlijk gruwelijk saai was om te lezen, want ik deed natuurlijk vrij weinig meer (al die blogs heb ik offline gehaald overigens. Misschien kan ik er af en toe weer een online gooien of zo? Is dat leuk?)

Oh crap, ik bedenk me nu pas dat heel het internet op maandag altijd vol staat met dagboek-/diary-/weekoverzicht-shizzle. Kan ik dat zelf beter op een andere dag doen he? Maar ja, ik heb er NU zin in en bovendien ben ik toch niet zo’n trouwe blogger (en maandag is mijn wisseldag, dus als we die zwangerschap als uitgangspunt moeten nemen kan ik niet echt anders, maar goed, we zien wel). Read more

Updateje

Schrijf je dat zo? Anyhow, ik heb voor de verandering weer niks meegemaakt, maar aangezien jij als 1 van mijn 3 trouwe bloglezers, misschien bezorgd bent over hoe het met me gaat aangezien ik zo lang niks heb gepost, vertel ik maar even dat ik nog leef en het goed met mij gaat.

Hoewel ik er niet zo uitzie trouwens.  Read more

Dertig

Dit jaar word ik het. 30.

Vroeger (vroegahh, toen ik zeg maar 19 was of zo) leek het me vreselijk. DERTIG. Dan was je wel echt stokoud. Ally McBeal zegt op een gegeven moment als haar 30e verjaardag eraan komt in de serie:

I used to look at thirty year old people and think ‘just die already’

Zo erg was het bij mij dan weer niet, maar ik vroeg me wel af wat de zin van het leven was voor mensen die 30+ waren.  Read more

100 jaar geleden ging ik op vakantie

En daar kan ik van alles over vertellen, maar ik kan ook gewoon plaatjes laten zien.

Oh en wat ik nog wel wil vertellen: een autorit van 15 uur met een kind van anderhalf is DE HEL. Zelfs met een iPad, dvd-speler, keyboard en een tas vol nieuw speelgoed. Gewoon de hel. Volgende keer gaan we met het vliegtuig.

Read more

Knakker heeft middelvingers

Ik reed de A12 af richting Voorburg, de weg verbreedt dan van 2 naar 4 banen. Ik reed op de rechterbaan, die dus overging in 2 rechterbanen, waarvan ik op de linkerbaan bleef rijden. Zeg maar dat ik de omcirkelde auto was.

Dat doe ik vrijwel dagelijks en zonder problemen. Volgens mij doe ik dan niks verkeerd. Volgens mij doe ik het dan juist goed. Maar ik kan ernaast zitten. Read more

Supermoeder (met een leven)

Ik blog alleen nog maar om mezelf veren in m’n reet te steken, dus hier gaan we weer.

Donderdag is mijn ‘thuisblijfmamadag’. Deze donderdag had ik best veel te doen. Ik moest pakketjes wegbrengen, ophalen, boeken terugbrengen naar de bieb, een nieuwe bril uitzoeken, lenzen bestellen, de hond uitlaten, muggenspray en een koffer kopen (oh ja ik ga op vakantie, een weekje naar Curaçao met een vriendin, hoe vind je dat?), een offerte maken en natuurlijk het kind verzorgen.

En ik heb alles gedaan en het ging allemaal fantastisch en super en natuurlijk.

Read more

Dit gaat niet over muziek, maar over mij

Beloofd. Niemand zit te wachten op een verhandeling over iemands muzieksmaak, want dat is het saaiste ooit. Of je hebt dezelfde muzieksmaak als je gesprekspartner en alles is prachtig en mooi, maar uiteenzetten waarom je zo veel van een bepaalde band of artiest houdt, is preken voor eigen parochie en derhalve zinloos. Heb je een afwijkende muzieksmaak is dat jammer, maar je gaat je gesprekspartner van z’n levensdagen niet bekeren tot powermetal of Kinderen Voor Kinderen alleen maar omdat jij het zegt.

Read more