Aftellen: week 34-35 – pijn en verdriet

Mijn god, over 2 weken ‘mag’ ik al bevallen. Dat weet ik natuurlijk al wel een poosje, maar ik dacht constant ‘ah joh, ga ik in mijn verlof allemaal wel regelen/voorbereiden’, etc. Want Marijn en ik voelen ons dus nog totaal niet voorbereid.

Dat komt onder andere doordat tegelijk met de start van mijn verlof iets heel verdrietigs gebeurde: mijn oma is vorige week overleden. Op mijn eerste vrije dag had ze een slechtnieuwsgesprek en enkele dagen later was ze overleden. Ondanks dat ze al jaren ziek was toch heel onverwachts, zowel voor haarzelf als voor ons als familie. In de dagen daaromheen ben ik vrijwel iedere dag naar haar en mijn opa toe geweest. Mijn hoofd stond totaal niet naar de baby die onderweg was. Inmiddels is de begrafenis geweest en ‘begin’ ik dus alsnog aan mijn verlof, maar dan 2 weken later. Zo voelt het tenminste. Enerzijds heb ik nu dus wat minder verlof, maar anderzijds ben ik heel erg blij dat ik vrij was en alle tijd had om bij mijn opa en oma te bivakkeren.  Read more