Doeken en zakken

Ik sjouw me een breuk met die dikke baby van mij. Zodra ik na mijn bevalling genoeg hersteld was om een draagdoek te gebruiken, zijn er maar weinig (verlof)dagen voorbijgegaan waarop ik L niet heb gedragen. Ze had moeite met in slaap vallen in haar bed/kinderwagen/auto, etc., maar in de draagdoek was ze zo vertrokken.

Leeswaarschuwing: dit is een heel lang en saai verhaal als je niet in dragen geïnteresseerd bent. En zelfs als je er wel in geïnteresseerd bent is het maar matig interessant. Zeg niet dat ik niet gewaarschuwd heb. Read more

Jinxed it (en veel rampspoed)

Pfff, hou me alsjeblieft tegen als ik nog een keer zo nodig uit moet weiden over hoe goed het allemaal gaat. Na die blog van zaterdag ging alles namelijk mis.

Buikpijn

Niet zozeer met betrekking tot L (ik ga niet zeggen dat daarmee alles goed gaat, want nou ja, ik wil niks jinxen of zo hè?!), maar wel met betrekking tot N. Die klaagde al weken over buikpijn, maar omdat ik verder niks aan haar merkte, wist ik niet zo goed wat ik daarmee aan moest. Ik ben wel langs het cb geweest om te vragen of kindjes van haar leeftijd al dat soort dingen ‘verzinnen’ om aandacht te vragen. Dat zou kunnen, kreeg ik te horen. En aangezien ze toch een babyzusje erbij heeft gekregen dat mogelijk impact op haar gemoedstoestand kan hebben, ging ik er maar van uit dat het inderdaad aandacht vragen was. Of zo. Read more

L is 2 maanden dus hier heb je een update

Mijn god. Nog 5 keer deze periode en ze is 1. Dan is de babytijd echt voorbij.

Het gaat supergoed met ons.

Slapen

De nachten zijn vanaf het begin al prima te doen. L werd weliswaar vaak wakker om te drinken, maar we vielen allebei meestal al tijdens het voeden weer in slaap, dus zo veel energie kostte dat niet. En sinds L vaccinaties heeft gekregen, heeft ze ook een paar nachten 8 uur geslapen. Zo lang dat ik om 4 uur ‘s nachts zat te kolven beneden, dat was wel vervelend. Maar goed, dat kost me dan 10 minuten, dus dat valt ook nog wel mee.

Ze gaat sinds kort ook naar bed nadat N naar bed gaat (uur of 8/half 9), en slaapt dan ‘gewoon’ door tot de volgende ochtend. Alleen om te voeden wordt ze even wakker, om een uur of 4 sowieso en vaak ook om 2 uur. Haar eerder wakker maken en voeden heeft geen zin, want dan wordt ze gewoon alsnog even vaak wakker daarna. Dus ik wacht wel gewoon af tot het uit zichzelf verschuift.  Read more

Voor wie mijn bevallingsverhaal wil lezen

Na de bevalling van N was ik er wekenlang vol van. Ik wilde er met iedereen over praten. Dat heb ik nu helemaal niet. Als iemand ernaar vraagt heb ik eerder zoiets van ‘pfff, gaan we weer’ dan dat ik er eens goed voor ga zitten. Als ik eenmaal op gang ben, vind ik het niet erg om te vertellen hoor, maar ik heb minder behoefte om het te delen.

Maar omdat het voor L mogelijk ook wel interessant is om te lezen hoe haar geboorte is verlopen, schrijf ik het toch maar op. Kunnen mijn 3 trouwe lezers indien gewenst ook meelezen. Zelf vind ik het wel altijd interessant om te lezen hoe iemands bevalling is verlopen, hoewel ook dát veel minder is nu ik klaar ben met bevallen en het waarschijnlijk nooit meer hoef te doen. Het is een afgesloten hoofdstuk in mijn leven, zo voel ik het nu.

Omdat ik een bevalling toch iets persoonlijks vind, heb ik er weer een password op gezet. Ik vertel alle details aan iedereen die het horen wil, no shame, maar het idee dat mensen dat over mij weten zonder dat ik het weet, dat vind ik een beetje gek. Ik beschrijf het namelijk nogal… grafisch. Ik vind het niet erg om te delen, maar ik wil wel graag weten wie er van zulke info over mij op de hoogte is, vandaar. Wil je het lezen, stuur me even een mail, tweet of insta-bericht.

Wees gewaarschuwd: het is een ENORM lang verhaal.

Hoe het gaat

Het was maandag precies 6 weken geleden dat ik ben bevallen, en daarmee ben ik kraamvrouw-af. Ik weet eigenlijk niet of L daarmee ook geen newborn meer is. Ze past in ieder geval niet meer in luiermaatje 2 (weet ik zeker na nogal wat luierincidenten) en op maat 3 staat geen newborn meer maar ‘midi’. Mijn baby is alweer ‘midi’.

Herstellen, herstellen, herstellen

Ik ben dan misschien geen kraamvrouw meer, maar ik merk wel dat ik nog lang niet hersteld ben. Ik voel me redelijk goed, in ieder geval beter vergeleken met het herstel na mijn eerste bevalling, maar ik heb snel last van allerlei klachten en pijntjes. Probleem is alleen dat ik dat zelf nogal eens vergeet. Read more

Knetterlang verhaal over borstvoeding (en spullen)

Toen ik nog zwanger was keek ik er best wel naar uit om weer borstvoeding te gaan geven. Natuurlijk niet zozeer het voeden zelf, maar wel mijn baby dicht tegen me aan, die dan in slaap valt en dat lijfje lekker tegen mijn buik aan. HEER-LIJK. Maar ja. Binnen een paar dagen waren ook de nadelen van borstvoeding alweer voorbijgekomen. Die had ik dus mooi verdrongen van vorige keer.

*Tijdens het schrijven van deze klaagzang bedacht ik me dat ik wel de linkjes naar de spullen (niet ‘producten’. Spullen.) die ik gebruik kan toevoegen, maar die zijn dus niet affiliate of #spon of wat dan ook, want daar heb ik veel te weinig lezers voor.  Read more

Behalve moeder-zijn

Ik zat weer eens een existentiële blogcrisis te ventileren op Instagram en kreeg toen van Lianne een reactie met de opmerking/vraag wat er in mijn leven is naast het moeder-zijn. Daar denk ik nu dus al 2 dagen over na.

Mijn kinderen (moet er nog wel even aan wennen hoor, om dat te zeggen; ‘mijn kinderen’. Was net aan ‘mijn dochter’ gewend.) bepalen nu voor 95 procent mijn leven*, denk ik. Wat er dus is mijn leven behalve ‘moederen’ – niet zo heel veel, vrees ik.

Rock&Roll Freakshow

Maar toch ook weer wel, want ik had natuurlijk al een leven voordat ik moeder werd en zo vreselijk ingrijpend is dat nou ook weer niet veranderd. Read more

Bijna 30 en 3 weken moeder van 2

Nou, waar zal ik het eens over hebben. De bevalling? Borstvoeding? Slaapgebrek? Hoe wel/niet ‘druk’ het is als moeder van 2? Of N. al dan niet jaloers is op haar zusje? Of een tweede ‘anders’ is? De kraamhulp? Het consultatiebureau? Kraamverband (de horror)?

Ik weet gewoon niet waar ik moet beginnen. Oh ja, en zondag word ik dus 30. Dat was ik eigenlijk vergeten, tot mensen me ineens gingen vragen ‘of ik het nog ging vieren’ (nee).

Nou, laat ik overal even kort doorheen gaan.  Read more

‘Hoe ga je dat dan straks doen?’ – over verwachtingen en zo

Ik vind verlof zoiets fijns hè. De eerste 3 maanden van deze zwangerschap heb ik nogal eens gedacht ‘wat bezielde me in godsnaam dat ik hier opnieuw aan begon?’, maar dat verlof maakt een heleboel goed. Bij N. ging ik 7 weken voor de uitgerekende datum al ‘met verlof’ (ik werkte toen nog freelance, dus kon het zelf bepalen) en ben uiteindelijk met 41 weken bevallen, dus heb bijna 2 maanden vooraf verlof gehad. Daar stond tegenover dat ik wel weer ‘vroeg’ aan het werk ging (N. ging met 7 weken voor het eerst naar de crèche), maar ik heb echt niet veel gewerkt de eerste maanden en eigenlijk gewoon heel veel babytijd én tijd voor mezelf gehad. Want N. ging dus wel vrij vroeg het opvangschema volgen dat ze nu nog steeds heeft, maar dan bracht ik haar bijvoorbeeld later of haalde haar eerder. Of allebei. Read more