23/02/2017 Dionne

Lekker oordelen over andere ouders

I laf it.

En met mij heel Nederland, waarom doen programma’s als ‘Vier handen op één buik’ het anders zo goed? En nu heb je dus ook op RTL4 ‘Het beste voor je kind’, zag ik op Facebook.

Ik gelijk terugkijken natuurlijk, want het beloofde heel wat drama. De gezinnen (maar toch vooral moeders) die aan het woord kwamen hadden elk nogal uiteenlopende prioriteiten in hun opvoedkundige overwegingen. 

Eén moeder wilde per se dat haar zoon (4) profvoetballer zou worden. Eén gezin wilde per se dat de 6 kinderen thuisonderwijs zouden volgen en het laatste gezin gebruikte ‘spiritualiteit’ als basis van hun leven. Hier kun je alles terugkijken.

Soccermom

En nou ja, het nodigt nogal uit om te oordelen. Maar ik moet zeggen dat ik gedurende het programma wel milder werd. De voetbalmama bijvoorbeeld, zei dat in Nederland men er nogal een handje van heeft bescheiden, terughoudend, beleefd te zijn. De precieze bewoordingen weet ik niet meer, maar het kwam erop neer dat zij vond dat kinderen best wel wat meer uitgedaagd mochten worden en dat wij het in Nederland veel te snel wel goed vinden.

En misschien is dat ook wel zo. Ik zou zelf N. niet pushen om dingen tegen haar zin te doen (behalve naar school gaan, opruimen, etc. De ‘gebruikelijke’ zaken). Maar waarom zou je je kind niet meer stimuleren meer uit zichzelf te halen? Misschien kan dat ook best goed zijn voor een kind. Kijk, dat zij vervolgens aangaf dat haar zoon vooral heel erg bewust moest zijn van wat zij, als moeder, wel niet allemaal voor hem had overgehad vind ik niet zo’n goede reden. Ik vind (daar komt mijn oordeel hoor) dat zij erin doordraaft en haar kind geen eigen keuze meer geeft. Maar het uitgangspunt dat een kind best wat meer gestimuleerd mag worden, is misschien niet zo gek.

Bananenhoed

En dan die spirituele moeder. Die zet bij zichzelf en haar kinderen bij alles wat ze doen eerst een denkbeelden bananenhoed op het hoofd om hun aura te reinigen. Knetterlijp, zou je kunnen zeggen. Maar is het ook erg? Misschien is die familie inderdaad hartstikke zen en gelukkig. Ik zou zelf vrezen mijn kind een dwangneurose aan te praten, als het iedere dag 20 keer zijn handen zou moeten wassen met lavendelolie en bananenhoedjes zou moeten opzetten, maar ja. Is het bijvoorbeeld echt zo veel erger dan 3 keer per week naar de McDonalds? Of 3 uur per dag tv kijken (en er zijn dagen dat N. daar écht echt aan zit hoor, of meer nog dan 3 uur)?

Thuisonderwijs

En dan dat thuisonderwijs. Eerlijk gezegd zie ik daar niet zo het probleem van in. Zelf zou ik gillend gek worden, dat wel. Ik wil gewoon het grootste gedeelte van de dag aan mezelf (of dus werk) besteden. Ik heb niet het geduld om 6 (!!) kinderen op hun eigen niveau les te geven en dingen te moeten uitleggen. Die moeder overigens ook niet, want het herhalen van de leerstof vond ze niet nodig, terwijl dat volgens mij juist een van de meest essentiële aspecten van goed onderwijs is, maar dat terzijde.

Ook moesten die kinderen al van kleins af aan meehelpen in het huishouden. Schoonmaken, koken, etc. Het hoefde allemaal niet perfect, maar ze moesten het wel doen. En dat vind ik eigenlijk wel goed. Ik voerde geen donder uit als kind (nog steeds niet). Bovendien krijgen die kinderen genoeg interactie met andere kinderen, want dat gezin runde tevens een kinderopvang, waarbij hun eigen kinderen óók weer hielpen.

Voor die kinderen is het ongetwijfeld moeilijker om te gaan studeren (want geen ‘echt’ diploma) en te wennen aan regulier onderwijs, werk, etc. Dan zullen ze zich toch moeten aanpassen aan de norm. Hun moeder zei dat ze het niet zo belangrijk vond wanneer ze bepaalde kennis opdeden, maar het belangrijker vond dat ze zich als persoon ontwikkelden. Het is niet gangbaar, maar is het echt ‘slecht’?

Is het erg?

Ik volg braaf het geijkte pad, ga naar het consultatiebureau, de crèche, regulier onderwijs en besteed hobby’s als muziekles liever uit. Zowel voor mezelf als voor mijn kind. Toen N. problemen had met eten, heel vaak ziek was en (te) licht bleef, gingen we naar een kinderarts in een ziekenhuis. Na een paar afspraken ging ze vanzelf beter eten en werd ze minder vaak ziek, maar dat was waarschijnlijk sowieso gebeurd. Spirituele mama gaat naar een antroposofisch consultatiebureau en krijgt daar het advies haar dochter met achterblijvende groei in een melkbadje met citroen en honing te dompelen. Is waarschijnlijk net zo effectief als onze ziekenhuisbezoeken waren. Is het ‘slechter’? Geen idee. Vast niet. N. vond die ziekenhuisbezoeken bepaald geen feest, en in bad gaan klinkt een stuk relaxter.

Maar ja. Als er écht wat aan de hand is, zou mijn voorkeur wel uitgaan naar dokters in witte jassen. Het ‘makkelijkst’ in deze maatschappij is ‘de gewone weg’ volgen en je kind naar school sturen, diploma laten halen en doorstromen naar een vervolgstudie. Maar is dat – voor ieder kind – het beste? Ik weet het niet.

  • Ik oefen alvast met 2 kinderen
  • Wist je dat het voor eendjes ook helemaal niet ‘verantwoord’ schijnt te zijn ze brood te voeren? Doen we ook gewoon allemaal
  • Verhaal en foto staan compleet los van elkaar, maar met beeld gaat alles beter he
  • Die hondendrol maakt het plaatje af

 

Tagged: , , ,

About the Author

Dionne Ik hou van lezen

Comments (2)

  1. yvonne

    Die drol zag ik gelijk. Ik ga zo ook maar eens terugkijken. Ben wel benieuwd.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *