27/03/2017 Dionne

Aftellen: week 29(?)

Nog een maand tot mijn verlof en nog 2,5 maand tot mijn uitgerekende datum (ik vergiste me eerst en schreef 1,5 maand, schrok me kapot. Gelukkig nog 2,5 maand). Bij Lindsay lees ik trouw de weekdagboeken en nu kreeg ik dus zin dat zelf ook weer eens te doen. Tijdens mijn vorige zwangerschap schreef ik in mijn verlofweken iedere week een update, wat ik zelf erg leuk vond om te doen, maar wat waarschijnlijk gruwelijk saai was om te lezen, want ik deed natuurlijk vrij weinig meer (al die blogs heb ik offline gehaald overigens. Misschien kan ik er af en toe weer een online gooien of zo? Is dat leuk?)

Oh crap, ik bedenk me nu pas dat heel het internet op maandag altijd vol staat met dagboek-/diary-/weekoverzicht-shizzle. Kan ik dat zelf beter op een andere dag doen he? Maar ja, ik heb er NU zin in en bovendien ben ik toch niet zo’n trouwe blogger (en maandag is mijn wisseldag, dus als we die zwangerschap als uitgangspunt moeten nemen kan ik niet echt anders, maar goed, we zien wel).

Als het goed is ben ik vandaag 29 weken zwanger, en ga ik dus mijn 30e week in. Ik kan dat nooit onthouden, ik heb daar echt die zwangerschaps-app voor nodig, maar die zit ergens ver weg verstopt op mijn telefoon dus zoek me altijd scheel naar dat ding. Nou. Even denken wat ik afgelopen week heb gedaan. Pak even m’n agenda erbij.

Maandag:

Gewerkt. N. naar de crèche. Geen flauw idee wat ik verder heb gedaan.

Dinsdag:

Gewerkt. N. naar mijn schoonouders. Marijn en ik hebben daar gegeten. Verder: ?????

Woensdag:

Was ik vrij. ‘s Ochtends ging ik eerst met N. langs mijn oma. Die heeft een tijd in het ziekenhuis gelegen en was sinds een paar dagen weer thuis. We konden alleen niet te lang blijven, want ik moest ook nog wat kleertjes ruilen en had afgesproken met een vriendin te gaan lunchen. Na die lunch legde ik thuis N. op bed en heb ik zelf 2 uur apathisch voor me uit zitten staren op de bank. Geloof ik. Ik weet het eerlijk gezegd niet meer, maar ik kan me nog herinneren dat ik me erg moe voelde. Zoals ik in mijn vorige blog al aangaf: mijn energie is een beetje pleite. Maar goed, laatste werkweek tot vakantie.

Donderdag:

Moest ik ook werken, maar eerst met N. naar het consultatiebureau. Dat moest in een ander dorp dan dat waar we wonen, omdat ze daar alleen op dinsdag (onmogelijke dag) afspraken maken. Donderdag is ook niet echt relaxed, maar kon ik wel beter schuiven. Op het cb werkte N. voor geen meter mee. Ze wou niet gewogen, niet gemeten, geen blokjes stapelen, niet de ogen/oren/etc. van een pop aanwijzen en zei niks. De vrouw bij wie we de afspraak hadden wilde me in eerste instantie terug laten komen om haar een andere keer blokjes te laten stapelen, maar daarvoor heb ik vriendelijk bedankt. Kost me weer een (werk)dagdeel zeker.

Na het cb bracht ik N. naar de crèche en ging zelf nog even aan het werk. N. wegbrengen was echter een drama. Ze is niet echt in d’r hum de laatste tijd en ze is de hele middag van haar apropos gebleven. Dus ik heb haar wat vroeger opgehaald dan anders (dat kon ook, want ik werkte toch thuis dus had geen reistijd) en zelf was ik ook weer doodop. Echt vervelend, dat gebrek aan energie. Gelukkig wilde Marijn wel koken dus hoefde ik donderdag verder weinig meer te doen.

Vrijdag:

Weer werken. Marijn is vrij op vrijdagen dus N. kan lekker thuis blijven. Ik had best een lekkere werkdag en was vrij laat thuis, dus moest een beetje opschieten nog wat eten naar binnen te schuiven en gelijk door te gaan naar mijn nepkickbokstraining. Marijn en ik noemen het ‘kickboksen voor mietjes’ omdat er geen sparren bij komt kijken en ik nu niet met een partner wil trainen, maar het is natuurlijk fijn om je conditie een beetje bij te kunnen houden. En eerlijk gezegd is het ook wel lekker om te weten dat je niet met een bloedlip thuis zal komen.

Zaterdag:

‘s Ochtends ga ik met mijn moeder en zussen koffie en taart eten bij een tuincentrum in Ockenburg. En bijpraten, want dat was al lang geleden. Ik moet wel op de tijd letten, ‘s middags loopt Marijn een hardloopwedstrijd dus moet ik thuis zijn voor N. ‘s Middags ben ik wéér gaar en moe en ondanks mijn schoonmaakplannen lig ik alleen maar op de bank met een boek. Geen flauw idee wat ik verder doe. Oh ja, lasagne maken terwijl N. Marijn ‘helpt’ in de tuin. Dat helpen bestaat uit alles natgieteren wat ze tegenkomt, inclusief zichzelf, dus meestal is ze na een uurtje aardig onderkoeld. ‘s Avonds zal ik wel vroeg naar bed zijn gegaan, want ik heb verder nul herinneringen aan deze dag.

Zondag:

‘s Ochtends fietsen we even met zijn drieën naar het strand. Ik ben al vaker met N. alleen of met een vriendin geweest, maar Marijn is nog niet mee geweest dit jaar. Dus we gaan even koffie drinken en N. krijgt een tosti. ‘s Middags wil ze niet slapen door de zomertijd, dus we verschijnen wat later dan gepland op de verjaardag van mijn schoonvader. Daar eten we chinees en ik ga eerder weg om N. naar bed te brengen.

Ok, ik ben er alweer helemaal klaar mee, die updates. Ik moet veel te hard nadenken, gaat toch niet met dit hormonale brein. Anyhow, ik ga me nu maar eens uit mijn onesie werken en me gereed maken voor mijn werk. Toedels.

29-wekenpens
Tagged: , , , , , ,

About the Author

Dionne 31 - moeder - vriendin - zus - niet-vinexwijk - veelvraat - fascinatie voor horror, folklore en andere gory verhalen - incidenteel fanatiek aan het hardlopen en kickboksen - lui varken - muziekliefhebber - geen robot - boodschappenhater - burgertrut

Comments (2)

  1. Sabine

    Je week was opwindender dan die van mij (en ik ben niet eens schwünger).

  2. yvonne

    Hahaha! Leuk zo’n weekupdate. Misschien helpt het om per dag even op te schrijven wat je hebt gedaan? Als je daaar de energie en zin voor hebt tenminste.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *