04/08/2017 Dionne

Ik twijfel aan de mensheid. Inclusief mezelf

Vandaag moest ik naar de verloskundige voor de laatste controle. Eigenlijk zou ik die in het ziekenhuis hebben, maar toen ik net onderweg was belde ik om te melden dat ik wat later was, en kreeg te horen dat ik dan maar beter helemaal weg kon blijven. Oké. Gelukkig kon deze ‘nacontrole’ (raar woord) ook bij de verloskundige.

Hoewel het ook daar niet helemaal vlekkeloos ging. Ik was 3 minuten te laat (helemaal mijn eigen schuld), nam plaats in de wachtkamer en kwam er vervolgens achter dat de deur van de behandelkamer gewoon open stond. Dus ik daarheen. Bleek dat de verloskundige die er was dacht dat ik Kirsten heette en een kwartier later mijn afspraak had. En dat ze dacht hormoonspiraaltjes lokaal hormonen afgeven, terwijl net uitgebreid in het nieuws is geweest dat dat niet het geval is.

Dus ik heb gezegd dat er een onderzoek is geweest van het Erasmus MC en dat ze maar even moest googelen. Ook liet ze me Medela Perineum-olie aanschaffen, wat volgens de verpakking dient om ‘een knip en inscheuren te voorkomen’. Daarvoor is het inmiddels ruimschoots te laat, maar goed, toch maar gekocht ondanks dat haar geloofwaardigheid in mijn ogen al ietsje was gedaald. Aardige vrouw verder hoor (#nosarcasm), ze zal vast heel kundig zijn. In verlossen. Haha.

Perineum en pretzels

Goed, ik na de Etos met mijn perineumolie naar de Wereldwinkel voor de nieuwe Tony’s met pretzel en toffee (HEAVEN). Ik had eerder deze week al een irritatiemomentje gehad in een andere Wereldwinkel met een van die schijndode vrijwilligers die er ‘werken’. Tussen haakjes, want wat ik ze vooral zie doen is heel veel ouwehoeren en heel langzaam dingen inpakken. En verkeerde bedragen invoeren in de pinmachine en dan constant hun multifocale bril op en af zetten om te kunnen zien waar het mis ging.

Eerder deze week wilde ik dus al die ‘donkere melk’-reep en de toffeepretzelreep halen. Er hing in een poster in het raam, dus dat stemde me optimistisch. Meestal als Tony een nieuwe smaak uitbrengt en ik met de moed der wanhoop maar weer naar dat bewierookte hol (Femkes aanduiding) sjok, word ik enthousiast begroet met een ‘Oh! Die nieuwe smaak! Ja die hebben we hoor!’, om vervolgens een beduimelde karamelzeezoutreep aangeboden te krijgen.

Nu volgt een dialoog

Maar nu hing er een poster. Met de 2 nieuwe smaken. Dus dan móesten ze ze wel hebben. Toch? TOCH?? Eenmaal binnen bleek de Tony niet voor het grijpen te liggen maar ‘achter, in verband met warmte’. Dus ik wijs naar de poster en zeg:
‘Die wil ik graag.’
En de vrouw achter de balie kijkt me aan alsof ik haar zojuist heb gevraagd om een gekonfijte gierenlever.
‘Daar liggen ze’, zegt ze, al wijzend naar een plank met wat overduidelijk voorbeeldrepen (is dat een woord?) zijn. Van elke smaak ligt er maar 1 en bij elke reep ligt een beschrijving.’
‘Ik dacht dat ze achter lagen’, zeg ik. ‘Omdat dat op het briefje staat. Dat bij de repen hangt.’
De vrouw komt achter haar balie vandaan en sjokt naar de voorbeeldrepenplank, pakt een reep pure chocola en geeft die aan mij.
‘Nee, ik bedoel de nieuwe smaken. Die op die poster staan.’ Ik wijs nogmaals.
De vrouw kijkt alsof ze die poster voor het eerst van haar leven ziet.
‘Oh. Daar weet ik niks van.’
Ik, inmiddels wanhopig: ‘Maar er ligt er eentje op die voorbeeldrepenplank. Zie je wel?’
De vrouw pakt de reep met toffee-pretzel en geeft hem aan mij.
‘En die andere reep, met die lichtblauwe wikkel. Hebben jullie die ook?’
‘Dat is deze’, zegt de vrouw, schijnbaar verbaasd over zo veel domheid.
‘Nee, dit is die met toffee en pretzel. En ik wil ook de donkere melkchocoladereep proberen’, leg ik uit.
‘Maar hier staat dat dat deze is’, zegt ze en ze wijst naar een briefje waar inderdaad in een bibberig handschrift op staat geschreven: ‘Nieuw – melkchocola met 42% cacao’. Alleen ligt het briefje bij toffee-pretzel.
‘Maar dat klopt niet’, zeg ik.
‘Oh! Ik zie het. Het ligt helemaal verkeerd’, zegt ze. ‘Ik ga even achter kijken, moment.’
Ik wacht af terwijl ik N zover probeer te krijgen dat ze overal met haar tengels vanaf blijft en probeer te voorkomen dat L haar beginnende huiltje een krijsdrama wordt.
‘Nou ik heb hem hoor!’, zegt ze na 10 minuten graven ‘achter’ en komt aan met nog een reep toffee-pretzel.
‘Nee, ik bedoel die andere reep’, zeg ik terwijl ik wederom naar de poster wijs.
‘Oh! Ja ik zie het. Dit is de verkeerde. Nee die andere hebben we niet’, zegt ze, terwijl ze de toffee-pretzelreep bij het briefje legt dat melkchocola met 42% cacao aanprijst.

Wereldvreemde winkels

Het is een beproeving, zo’n Wereldwinkelbezoek. Iedere keer weer. Dus toen ik vandaag besloot extra repen te halen (want ze zijn de moeite wel waard. Je moet er wat voor over hebben, maar ze zijn het waard), keek ik er wel even tegenop. Maar het was een andere Wereldwinkel, dus wie weet ging het daar beter. Echter hadden ze daar nog nooit gehoord van nieuwe smaken en bovendien wou een van die schijndoden ‘toch echt even die kleine zien’, dus ik wist niet hoe snel ik me uit de voeten moest maken.

Ter info: L lag te slapen in het autostoeltje op de kinderwagen. Met een kleed er op duizend manieren omheen geknoopt, want je waait weg waar je bij staat. Dat veenlijk begon dus al aan dat kleed te peuteren voordat ze me mededeelde dat zij mijn kind wilde beloeren. Ik wil ook wel eens wat. Gebeurt ook zelden tot nooit.

Het is geen cadeautje dat je uit mag pakken!

Terwijl ik chagrijnig en teleurgesteld in de mensheid naar mijn auto hobbelde, besloot ik dan tóch maar weer de helletocht naar mijn ‘eigen’ Wereldwinkel te ondernemen. Waar ze weliswaar geen donkere melkchocola hadden, maar wel toffee-pretzel met een identiteitscrisis en dat is ook wat waard.

A new low

Al peinzend over chocola en beschuitjes (had ik trek in) laadde ik L in de auto en reed naar huis. Thuis aangekomen realiseerde ik me dat ik me niet kon herinneren of ik de kinderwagenbak wel had ingeladen. En toen realiseerde ik me dat ik me überhaupt niet kon herinneren dat ik de kinderwagen had ingeladen. En toen realiseerde ik me dat ik eigenlijk door had willen rijden naar de Wereldwinkel om chocola te halen. Dat ging ik alsnog doen, maar eerst moest ik terug naar mijn parkeerplaats in het andere dorp, voor de deur van de verloskundige, waar het allemaal begon. Want daar had ik mijn kinderwagen laten staan.

Het is droevig gesteld met de mensheid.

Maar ik kan tenminste nog mijn hormonen de schuld geven. Al is het wel weer treurig dat voortplanting kennelijk gepaard (HAHA) moet gaan met zoveel fysiek en mentaal leed en disfunctioneren.

 

Tagged: , , , , , ,

About the Author

Dionne 30 - moeder - vriendin - zus - niet-vinexwijk - veelvraat - fascinatie voor horror, folklore en andere gory verhalen - incidenteel fanatiek aan het hardlopen en kickboksen - lui varken - muziekliefhebber - geen robot - boodschappenhater - burgertrut

Comments (4)

  1. yvonne

    Hahahaha! Sorry! Je beschrijft het weer zo leuk! Dit Wereldwinkelbeschrijving is zo funny! Du=ie is hier net zo. Ik kom er ook echt nooit. Mijd ze als de pest. En ik vind Tony’s de meest gore repen ever dus dat komt goed uit.
    Bizar trouwens dat dat mens aan je wagen ging plukken. Als een baby zo ingepakt ligt ga je daar niet met je tengels aanzitten. Ook niet als ze niet ingepakt zijn trouwens. Wel fijn ook dat je wagen er nog stond. Denk dat dat hier niet zo zou zijn.

  2. Mirthe

    Ja ik vind Wereldwinkels 99÷ van de tijd ook zo treurig. De tijdgeest is voor jullie!!! Iedereen op aarde wil Doppers en Tony repen!!! Dit is jullie moment to shine!!! Maar nee hoor, dat stukkie trendwatching is inderdaad wel veel te hip voor de Wereldwinkelvrijwilliger.

  3. Ik zit nu alle gemiste blogjes (echt van een maand ofzo, help) na te lezen (diehard lurker hier) en ik merk nu pas hoezeer ik dit gemist heb. Wat een heerlijke blogjes schrijf jij toch altijd <3

    Overigens vind ik het bizar dat Wereldwinkels blijkbaar overal hetzelfde zijn?! Ik haalde mijn Tony's altijd bij zo'n conceptstore, wat een verademing. Maar nu is dat ding weg, huilen. Anyway: blij dat je weer schrijft, for what it's worth.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *