Over mijn burgerlijk leven

Perron Geluk

Vet spannend joh

Aftellen: week 35. Alweer. Huh?

Waar moet ik het nu weer eens over hebben? Ten eerste maar dat ik geloof ik een telfoutje heb gemaakt. Ik zit nu in week 36, vanaf maandag ‘mag’ ik bevallen. Maar vorige keer had ik het al over week 35, terwijl afgelopen week dus pas week 35 was. Dus ik liep een week voor. Snap je? Ik ook niet.

Aaaanyhow, dan nog maar een keer week 35 denk ik? Geen zin om uit te zoeken waar het mis is gegaan met tellen en al die weken zeggen me toch niet zoveel.

Read more

Aftellen: week 34-35 – pijn en verdriet

Mijn god, over 2 weken ‘mag’ ik al bevallen. Dat weet ik natuurlijk al wel een poosje, maar ik dacht constant ‘ah joh, ga ik in mijn verlof allemaal wel regelen/voorbereiden’, etc. Want Marijn en ik voelen ons dus nog totaal niet voorbereid.

Dat komt onder andere doordat tegelijk met de start van mijn verlof iets heel verdrietigs gebeurde: mijn oma is vorige week overleden. Op mijn eerste vrije dag had ze een slechtnieuwsgesprek en enkele dagen later was ze overleden. Ondanks dat ze al jaren ziek was toch heel onverwachts, zowel voor haarzelf als voor ons als familie. In de dagen daaromheen ben ik vrijwel iedere dag naar haar en mijn opa toe geweest. Mijn hoofd stond totaal niet naar de baby die onderweg was. Inmiddels is de begrafenis geweest en ‘begin’ ik dus alsnog aan mijn verlof, maar dan 2 weken later. Zo voelt het tenminste. Enerzijds heb ik nu dus wat minder verlof, maar anderzijds ben ik heel erg blij dat ik vrij was en alle tijd had om bij mijn opa en oma te bivakkeren.  Read more

Aftellen: week 32-33

Zo. Nou. Ik heb heel veel gedaan afgelopen tijd en ik ga er een heel lang en saai verhaal van maken. Dus haak nu af of pak even thee erbij of zo.

Vorige keer was ik geëindigd bij 13 april, dus nu ga ik haarfijn op chronologische wijze uit de doeken doen wat ik van 14 t/m 25 april heb gedaan. Het is erg oninteressant (er zijn maar weinig ‘dagboekblogs’ die ik verdraag), dus bij dezen ben je gewaarschuwd.

Vrijdag, zaterdag en Pasen

Ja dat was dus dom, ik dacht dat dit een bedrijfsvrije dag was. Niet dus. Moest ik ineens een dag extra werken, gevoelsmatig. Ik had afgesproken op kraamvisite te gaan en zo, maar dat ging dus niet door. ‘s Avonds ging ik weer FitCombatten (ik kan echt helemaal niks met die naam), oftewel: contactloos ‘kickboksen’. Ook ging ik vermoedelijk te laat naar bed, want, stond er een fotoshoot gepland in het bos. Geen zwangerschapsshoot of zo hoor, maar ik kan er hier niks over zeggen omdat de aanleiding voor deze ‘shoot’ soms mijn blog leest. Goed verhaal weer. ‘s Middags kwamen mijn schoonouders even langs en ook mijn opa en oma stonden ineens voor de deur. Hadden we plots een huis vol visite.  Read more

Mensen die praten

Ik heb het al eerder gezegd, maar ten overvloede nog maar eens: ik ben niet echt sociaal vaardig. Ik ben kortaf en onaardig tegen mensen, of negeer ze, als ik geen zin heb om met te praten (wat heel vaak zo is) en ik vind het niet belangrijk wat onbekenden van mij vinden of wat voor indruk ik maak. Ik ben helemaal voor beleefde omgangsvormen (‘goeiendag, alsjeblieft, dankjewel, tot ziens’, etc.), heus, maar ik heb gewoon een bloedhekel aan smalltalk en probeer het te allen tijde te vermijden. Onthoud dat even terwijl je mijn volgende uiteenzetting van irritatie en verbazing leest. Ik ben me ervan bewust dat het grotendeels aan mij zal liggen en dat ik mijn houding misschien zou moeten veranderen (daar wijst Marijn me ook steeds fijntjes op als ik weer eens klaag over mensen die ‘zomaar’ tegen me beginnen te praten), maar ik begrijp het volgende fenomeen oprecht niet.

Casus:

Oké, het kader waarbinnen je dit moet zien lijkt me zo wel voldoende duidelijk geschetst. Vandaag stond ik met N. (die trouwens óók niet zo sociaal vaardig is. Ze is een rasechte kat-uit-de-boom-kijkert en wie er ‘zomaar’ tegen haar gaat lopen ouwehoeren kan de stinkeye van haar krijgen) in de rij bij de kassa bij de Lidl. N. was heel lief aan het helpen met de boodschappen uit het mandje halen en op de band leggen, een beetje tegen mij aan het praten en gewoon minding d’r eigen business. Begint er zo’n bejaard stel, dat dat zo eens vertederd aan zat te loeren, ineens tegen mij: Read more

Aftellen: week 31 en een beetje (en een vraag)

Gaat goed hè met die aftelupdates. Aftel-updates. Ik lees het nu zo: aftullupdeets. Goed. Afgelopen week was ik dus op vakantie naar Gran Canaria en daar deed ik zo weinig mogelijk en dat is erg goed gelukt. De terugvlucht was minder, maar daar heb ik al bijne 1400 woorden aan gewijd en dat lijkt me wel voldoende. Over de vakantie zelf kan ik kort zijn: lekker warm. Ik post nog wel een keer een fotoverslagje. Waarschijnlijk in november, want ik ben altijd zo lekker up-to-date hè.

What’s new?

Even zien, waar was ik geëindigd vorige keer. Maandag 27 en dinsdag 28 maart: gewerkt. Woensdag: vrij. Geen flauw idee wat ik gedaan heb. Ik ben vast even bij mijn opa en oma langsgegaan. Donderdag: werken. Ik moest een training volgen met heel veel broodjes en muffins en dingen, dus heb later die middag met een buik die op ontploffen stond N. uit de crèche gehaald. Dat weet ik nog wel. Vrijdag: werken. Nogal eentonig, maar ja. ‘s Avonds weer nepkickbokstraining en per april begin ik even een nieuwe alinea. Read more

Vliegen en ander leed met peuter

O. Mijn. God. Vliegen met een peuter. Met mijn peuter dan. Ik val maar met de deur in huis, want deze laatste exercitie van de vakantie staat met nog het verst in het geheugen.

De heenweg was prima. N. was weliswaar moe, want we vlogen tijdens middagdutjestijd, maar die middagdutjes begint ze toch al een beetje over te slaan soms dus zo erg was dat niet. Schiphol vond ze prachtig, de vliegtuigen vond ze prachtig, keihard wegrennen en wij erachteraan vond ze prachtig en mijn mensenschuwe dochter blijkt ineens een extraverte kant te hebben, want ze begon tegen iedereen te ouwehoeren.

Best. Ik vind helemaal mooi. Heen en weer rennen door het vliegtuig? Prima joh, zolang jij niet krijsend en hysterisch een driftaanval hebt is alles goed. Ze was wel helemaal aan haar eindje tegen de tijd dat we eindelijk bij onze accommodatie waren en het duurde 3 dagen voordat ze een beetje geacclimatiseerd was en normaal wilde slapen (dat was dus de halve vakantie), maar al met al: viel niet tegen.

Dan de terugreis.

Read more

Boekentips, kinderkleding en andere frustraties

Ja hoi met mij en mijn frustraties en gedoetjes. Komen ze:

Leestips

Ik ga bijna op vakantie dus ik wil boekentips. Sowieso wil ik dat boek ‘Vrouwen die vreemdgaan’ lezen van Wieke van Oordt. Lijkt me wel mooi, me inlezen in mijn voorland. Verder houd ik van spannende boeken met veel bloed en luguberheden en ook van boeken met veel ruimtelijke beschrijvingen waar je lekker sloom en duf van wordt. Van die verhalen die zich afspelen in van die slaperige dorpjes. Die gruwelijke moorden hoeven zich overigens niet per se in die slaperige dorpjes af te spelen. Ik heb een brede en eclectische smaak. Die boeken van Hendrik Groen en 100-jarige man vond ik ook fantastisch. Het enige waar ik helemaal niks mee kan is science fiction. Behalve The Hitchhikers Guide to the Galaxy. Nou. Kom nu maar door met die tips.

Hema-broeken

Welke kinderen passen wel in Hema-broeken? Ik weet niet hoor, maar al die Hema-broeken zijn veel te wijd en tegen de tijd dat ze er in theorie in de breedte in zou kunnen passen, zijn de pijpen veel te kort. Geen Hema-broeken voor N. Die van H&M daarentegen zijn fantastisch.

Sokken in maat 22

Het blijft bittere ellende. Gelukkig is het bijna slipperweer. Read more

Aftellen: week 29(?)

Nog een maand tot mijn verlof en nog 2,5 maand tot mijn uitgerekende datum (ik vergiste me eerst en schreef 1,5 maand, schrok me kapot. Gelukkig nog 2,5 maand). Bij Lindsay lees ik trouw de weekdagboeken en nu kreeg ik dus zin dat zelf ook weer eens te doen. Tijdens mijn vorige zwangerschap schreef ik in mijn verlofweken iedere week een update, wat ik zelf erg leuk vond om te doen, maar wat waarschijnlijk gruwelijk saai was om te lezen, want ik deed natuurlijk vrij weinig meer (al die blogs heb ik offline gehaald overigens. Misschien kan ik er af en toe weer een online gooien of zo? Is dat leuk?)

Oh crap, ik bedenk me nu pas dat heel het internet op maandag altijd vol staat met dagboek-/diary-/weekoverzicht-shizzle. Kan ik dat zelf beter op een andere dag doen he? Maar ja, ik heb er NU zin in en bovendien ben ik toch niet zo’n trouwe blogger (en maandag is mijn wisseldag, dus als we die zwangerschap als uitgangspunt moeten nemen kan ik niet echt anders, maar goed, we zien wel). Read more

Lang warrig niksverhaal + foto’s die er los van staan

Het gaat goed hoor, maar ik begin inmiddels wel echt uit te kijken naar mijn verlof. En dat is al bijna! Op 25 april heb ik mijn laatste werkdag, maar tussendoor zijn er nog (verplichte) vrije dagen en zelfs een week vakantie, dus al met al hoef ik nog maar weinig dagen te werken. HEER-LIJK.

Want afgelopen weken waren best wel druk. Nu kan ik daar wel tegen, ik kan mijn werk (en andere ‘issues’ in mijn leven) goed loslaten op momenten dat ik vrij ben, maar het begon nu wel een beetje de spuigaten uit te lopen. Het werk kwam er al maanden sneller bij dan dat ik het weg kon werken, in mijn sociale omgeving is alles aan de hand en op een gegeven moment heb je daar gewoon last van. Maar goed, nog maar 12 (!!) dagen werken en dan ben ik met verlof. Read more

Lekker oordelen over andere ouders

I laf it.

En met mij heel Nederland, waarom doen programma’s als ‘Vier handen op één buik’ het anders zo goed? En nu heb je dus ook op RTL4 ‘Het beste voor je kind’, zag ik op Facebook.

Ik gelijk terugkijken natuurlijk, want het beloofde heel wat drama. De gezinnen (maar toch vooral moeders) die aan het woord kwamen hadden elk nogal uiteenlopende prioriteiten in hun opvoedkundige overwegingen.  Read more