06/12/2017 Dionne

Al dan niet trouwen en zo

Ik hou het wel gewoon bij corpse bride

Marijn en ik werken bij dezelfde organisatie en vaak word ik daar bestempeld als ‘de vrouw van’ (of hij als ‘de man van’).
‘Nee nee’, zeg ik dan. ‘Hij is mijn vríend. Niet man.’
‘Ja maar ja’, zeggen ze dan, ‘jullie hebben 2 kinderen samen. Echter dan dat wordt het niet hoor.’

En dat klopt denk ik wel. Echter wordt het niet. Ik denk dat kinderen je meer aan elkaar verbinden dan een papiertje, want hij zal altijd de vader van mijn kinderen blijven. Maar voor velen lijkt dat toch niet genoeg te zijn:

‘Wanneer gaan jullie dan trouwen?’
Euhh geen idee. Misschien nooit? 

‘Wil je dan niet trouwen?’
Euhh geen idee. Misschien ooit?

‘Wil je dan niet dezelfde achternaam?’
Niet per se eigenlijk. (Ik denk dat áls we zouden trouwen, ik mijn eigen naam houd. Mijn achternaam is al een keer veranderd en daar moest ik toen enorm aan wennen, lijkt me niet fijn om dat nog een keer te doen).

‘Maar, maar, …’
Ja jonges ik ben er gewoon niet mee bézig. Let it goooooooo. 

Vroeger wilde ik wel trouwen en geen kinderen en nu ben ik ongetrouwd moeder van 2 dochters. Life has a funny way of sneaking up on you (wie raad de quote?). En ik heb het dus liever zoals het nu is dan andersom.

Begrijp me niet verkeerd, ondanks alle relatiedrama’s binnen mijn familie vind ik bruiloften fan-tas-tisch. In 2016 zijn 2 van mijn vriendinnen getrouwd (niet met elkaar). Eén bruiloft was de traditionele ceremonie, receptie, diner, feest, etc. en de andere een lesbische festivalbruiloft en ik vond allebei superleuk en mooi en emo. Speechen, huilen, ik deed het.

Maar ik hoef niet zelf per se te trouwen.

Dit is waarom

Niet alles tegelijk. In 3 jaar tijd kochten we een huis, kreeg ik een dochter, kreeg ik een nieuwe baan en kreeg ik nog een dochter. Dat zijn best wel wat mijlpalen voor je 30e. Als we nu óók nog op korte termijn zouden trouwen, heb ik ‘alles’ al gehad. Nu heb ik nog een mijlpaal om naar uit te kijken. En als die zich nooit aandient, is het ook goed.

Want ik vind het dúúr mensen. Ja ja, iedereen zegt dat het het echt wel waard is, bla bla. Geloof ik ook wel. Maar toch. Op vakantie gaan is ook leuk. Als ik nu zou moeten kiezen tussen trouwen of over een paar jaar als de kindjes wat groter zijn een roadtrip door Amerika of zo, dan zou ik dat laatste kiezen. En ik denk dat ik die keuze steeds weer opnieuw zou maken, dus dan komt het er dus niet van.

Ten huwelijk gevraagd worden lijkt me ook nogal awkward. En ik zou ook bang zijn dat ik op De Dag Zelf weer een ontstoken oog zou hebben (heb ik nu ook weer, Quasimodo-stijl). En all the fuss eromheen (familie issues, wie vraag je wel niet, doe je met of zonder diner/receptie/blaaaaaa). Allemaal niet onoverkomelijk natuurlijk, maar áls ik erover nadenk, denk ik liever aan alleen de leuke dingen die ik zou willen in plaats van welke bloemen of zo (bloemen en ‘decoratie’ boeien me geen ene moer). Eigenlijk staat de druk en stress die zo’n dag met zich meebrengt me gewoon heel erg tegen.

Dus ja.

Het idee lijkt me leuk, maar van de uitvoering krijg ik het een beetje benauwd. Marijn denkt er hetzelfde over, die is er ook totaal niet mee bezig (wat wel weer een beetje jammer is. Dat ík niet hoef is 1 ding, maar het is natuurlijk wel leuk als iemand met je wil trouwen). Hij krijgt trouwens ook niet zo het vuur aan de schenen gelegd over een eventueel huwelijk, is dat het patriarchaat weer?

 

Tagged: , ,

About the Author

Dionne 30 - moeder - vriendin - zus - niet-vinexwijk - veelvraat - fascinatie voor horror, folklore en andere gory verhalen - incidenteel fanatiek aan het hardlopen en kickboksen - lui varken - muziekliefhebber - geen robot - boodschappenhater - burgertrut

Comments (3)

  1. ALANIS!!!!11!! En ik ga niet trouwen want GELD. Lijkt me echt tof, een feest met iedereen die ik lief vind en dat ik er fan-tas-tisch uitzie en alles om mij draait de hele dag. Heb alleen niet zo’n zin om iedereens bier en eten te betalen. Bij het kinderdagverblijf zeggen ze vaak: ‘Ik hoorde van je man vanmorgen…’ Moet ik altijd even schakelen. Huh wie? Oh mn vriend haha. :)

  2. Nikita

    Ik had een beetje hetzelfde gevoel. Vroeger zei ik altijd EERST trouwen, dan pas kindjes. Nu zijn we niet getrouwd en is de 1e kleine onderweg.
    Toen was het ook een beetje de keuze van trouwen we, of steken we het geld in de aankoop van een huis, ja dan toch liever maar een huis, niet ?

    trouwen lijkt me wel nog altijd fantastisch, maar ik wil echt geen grote trouw met alle fuss eromheen enzo, maar het blijft duur… af en toe laat ik toch nog vallen dat ik hoop te trouwen hoor, maar ik merk ook met elk jaar das passeert dat het bij mij er minder inzit.
    ik wil nog altijd trouwen, maar ieder jaar is het toch wat meer: als het niet gebeurt, dan is het zo…
    was toch een beetje jaloers toen er iemand in Disneyland voor het kasteel voor het vuurwerk ten huwelijk gevraagd werd en ik was het niet… :p

  3. Alanis for life!

    Ik peins er echt niet over om te trouwen. Ik heb dat droomplaatje nooit gehad en ben zo a-romantisch dat ik het vooral beschouw als een geldverspillend ongunstig contract, haha.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *