24/05/2017 Dionne

Aftelupdate: week 36-37

Nou we hebben het dus gehaald, die 37-wekengrens. De baby mag komen, al hoop ik dat ze nog even blijft zitten. N. was een week over tijd, en hoewel dat nu ook weer niet hoeft van mij kan het denk ik geen kwaad om gewoon die 40 weken uit te zitten. Kan intussen die ziekenhuistas nog in orde maken. En een logeertas voor N.

Alle afspraken die ik nog had staan zijn inmiddels achter de rug (tandarts, basisschoolbezichtiging, waxbeurt), dus wat dat betreft kan onze nieuwe dochter haar intrede maken. Het autostoeltje is gewassen en staat klaar, ik heb babykleertjes ingepakt, en uh. Nou ja dat was het. Meer is niet nodig toch? 

Laat ik nog maar een keer de afgelopen dagen doornemen:

Dinsdag 16 mei/woensdag 17 mei:

N. is op dinsdagen bij mijn schoonouders, dus ik kon naar de fysio en babykleertjes kopen. Ik kwam er dus achter dat ik heel veel babykleertjes heb weggedaan, terwijl ik dacht dat ik meer dan genoeg in huis zou hebben. Geeft niet, mooi excuus om nog even in te slaan. Ware het niet dat ik niks leuks kon vinden. Alles is babyroze (jugh), heeft domme teksten erop of is gewoon niet te krijgen in kleine maatjes. Of veel te duur. En ik ga ervan uit dat deze baby ook binnen een paar dagen uit maat 50 is gegroeid, dus ik wil ook weer niet te veel uitgeven aan kleding in maat 50-56.

Ook moest ik langs de bank (duurt lang, saaaaaai) terwijl het buiten bloedheet was en ik liever met mijn kop in een teil water had gehangen. Toen voelde ik me voor het eerst zo’n puffende zwangere die hijgend met dikke enkels door het leven sjokt. En dat was ik toen ook. ‘s Avonds ging ik ondanks de bloedhitte wel zwangerschapsbootcampen en ik heb voor het eerst zelfs een beetje gezweet geloof ik.

Woensdag was mijn moeder jarig, hieperdepiep hoera. Ze werd 51. Samen met mijn zusje en haar kinderen, Marijn en N. (mijn andere zusje moest werken) heb ik daar patat gegeten en zitten puffen en steunen in de warmte. Ik ben blij dat ik begin zomer ben uitgerekend en niet begin september of zo. Zo’n buikbaby is net een kachel, en deze koukleum is gewoon niet gewend aan zo’n inwendige oven. Niet te doen jongens.

Donderdag/vrijdag:

N. was gezellig thuis bij mij, we deden boodschappen en gingen naar de bibliotheek (en dus babykleertjes kopen). Het is zo gezellig met haar, alles wordt gewoon leuker. Tenzij ze een peuterpuberteitbui heeft, dan wordt alles een drama. Gelukkig zijn die dagen in de minderheid. ‘s Middags zette ik het badje op en aten we watermeloen in de tuin. Echt, het is zo heerlijk om een kind te zijn. Lekker de hele dag in je blootje een beetje met zand en water spelen en not a care in the world. Ik weet nog dat ik zelf als kind weemoedig kon worden bij het idee aan het’volwassen’ leven en de daarbij horende zorgen (was ik natuurlijk wel wat ouder dan 2) en dat ik dan maar Heel Erg van het moment moest genieten. Dat is gelukkig wel aardig gelukt, en nu maak ik het een soort van opnieuw mee via N. Je zou er bijna nog 6 kinderen voor willen baren.

Vrijdag was N. naar de crèche en ik heb geen flauw idee wat ik heb gedaan die dag. Volgens mij heel erg weinig, beetje gehangen en uitzendinggemist gekeken of zo. ‘s Avonds ging ik in ieder geval naar Belle en het Beest met mijn moeder en zussen, nog voor mijn moeders verjaardag. Daarom moest ik overdag goed voorbereid worden, want 2 uur op je krent zitten in de lokale bioscoopstoel (niet te doen joh) is nogal een uitdaging met die pens. Ik had 2 kussens en een sjaal bij me, maar alsnog wist ik niet hoe ik moest zitten. Mijn middelste zusje (moeder van 3) lachte me vierkant uit toen ik naar de bioscoop waggelde omdat ik ‘echt hartstikke zwanger was’ en ze ‘precies wist hoe ik me voelde’ en ‘blij was dat zij dat niet meer mee hoefde te maken’. Oké, bedankt.

Zaterdag/zondag:

Zaterdag ging ik weer nepkickboksen en dat ging wederom best wel lekker. Wel heb ik nu af en toe iets wat lijkt op voorweeën en na dat sporten had ik dat dus het hele weekend ook. Het einde van mijn semi-sportieve uitspattingen is wel echt in zicht ben ik bang. Anderzijds: als al dat ‘voorwerk’ nou ook nog even zoden aan de dijk zet en die bevalling daardoor sneller en makkelijker gaat, dan wil ik nog wel even doorgaan. Ook reed ik mijn auto door de wasstraat (uit mezelf! Meestal moet Marijn daar maandenweken op aandringen voordat ik überhaupt iets aan mijn auto doe. Ik voelde me zo volwassen) en haalde ik voor de 94048575449e keer aardbeien bij mijn favo adresje.

Zondag zaten Marijn met een chagrijnige peuter opgescheept en gingen we een soort van ontbijten op het strand. Het hielp weinig voor die chagrijnige peuter, maar gaf me nog wel even een vakantiegevoel. Sinds het zo warm is, eet en slaapt N. voor geen ene meter (meer). ‘s Nachts kan ik er minstens 3 keer uit omdat ze overstuur is, ‘s ochtends is ze al om 5 uur wakker, overdag vaker chagrijnig want moe, en ‘s avonds loopt ze over van energie. Gelukkig ben ik thuis en is de noodzaak om haar ‘s avonds op tijd naar bed te doen en overdag in een strak ritme te hebben dus wat minder groot.

Zoekplaatje dit. N. staat er ook op. Echt.

Toen ze wel even sliep hebben Marijn en ik samen het geboortekaartje gekozen en een proefdruk besteld. De tekst staat nog niet helemaal vast, ik heb echt geen flauw idee wat we erop moeten zetten. Marijn heeft op het laatste moment nog wel even onze namen toegevoegd: ‘Anders weet niemand van wie die baby is’. Oh ja. Was ik dus straal vergeten. Alleen de naam van de baby stond erop.

Maandag 22 mei:

Maandag hadden we onze eerste (en enige?) basisschoolbezichtiging. Ondanks dat er geen wachtlijsten zijn voor de scholen hier in de buurt, had ik wel 1 school op het oog waar ik sowieso wilde kijken en die heeft nu de titel ‘excellente school’ gekregen. Ik zag het al helemaal gebeuren dat die ineens wél vol zou zitten. Het leek me een prima school, maar ik heb weinig vergelijkingsmateriaal en sowieso hebben we niet heel veel keus omdat we nu eenmaal in een klein dorpje wonen.

‘s Middags moest ik naar de verloskundige en hebben we het even over de op handen zijnde bevalling gehad. Je denkt dat je superveel tijd hebt in je verlof, maar met al die afspraken en controles en andere zwangerschapsgerelateerde toestanden zit je week zo weer vol. Marijn is elke maandagavond weg voor zijn opleiding, dus N. ik zaten tot lekker laat in de tuin (tja, als ze toch niet wil slapen..) en gingen daarna uitgebreid in bad. Ze werd die nacht maar 1 keer wakker en sliep de volgende dag tot half 7, dus kennelijk kan ik maar beter een beetje meegaan in haar nieuwe ‘ritme’.

N. at per ongeluk een hap zand en ik heb haar eerst keihard uitgelachen en foto’s gemaakt voordat ik haar mond ging schoonmaken. Later nam ze wraak, want toen ik haar ‘zandneus’ noemde kreeg ik dus een kluit zand tegen m’n hoofd gesmeten.

Dinsdag 23 mei:

Dinsdag bracht ik N. naar mijn schoonouders en ging zelf naar de schoonheidsspecialiste om de wildgroei op mijn lichaam even aan te laten pakken. Als ik tot 40 weken door loop ga ik misschien nog wel een keer. Ben ik helemaal bevalling- en vooral kraamtijd-proof. Daarna bezocht ik het graf van mijn oma, deed wat boodschappen en maakte ‘s middags kennis met een vrouw die waarschijnlijk komende tijd zal komen schoonmaken bij ons. Mij lukt het niet meer en sowieso ben ik een huishoudelijke ramp. Toen ze vertrok was de boel weer flink gesopt en dat was hemels.

‘s Avonds aten Marijn en ik bij mijn schoonouders met N. en daarna gingen we door naar de partneravond van de zwangerschapsbootcamp. Ik heb pas in de middag de knoop doorgehakt daadwerkelijk te gaan (de partneravond van zwangerschapsyoga was voor ons beiden geen succes) en ik had er helemaal geen zin in wéér dezelfde info aan te moeten horen. Maar ja, met al die voorwee-toestanden werd het toch wel weer heel echt, dus misschien hadden we er toch wat aan. Marijn ging braaf mee, maar ik had eerlijk gezegd binnen een half uur al een beetje spijt. Het verhaal zelf was een stuk minder vreselijk dan destijds bij yoga, maar het was inderdaad niks nieuws, het was bloedheet en ik heb bijna 2 uur op een plastic rotstoeltje gezeten. Maar goed, we hebben het weer doorstaan.

En dan nog even wat extra non-info

Mijn god wat is dit weer een enorm lang lulverhaal over niks. Is er überhaupt iemand die dit leest? Ik heb al 100 jaar geen Google Analytics meer gekeken, maar op Bloglovin’ zie ik wel meldingen dat allemaal mensen dit lezen. Wie zijn jullie? Waarom lees je dit in godsnaam??

Hier slijt ik mijn dagen

Ik geloof trouwens dat ik dit verlof toch wel wat anders invul dan vorige keer. Toen had ik alle praktische zaken geloof ik al redelijk geregeld, nu is dat wat meer last-minute. Ook bestonden mijn dagen toen uit Netflixen (of wat er toen was in plaats van Netflix) en met mensen afspreken. Nu spreek ik heel weinig met andere mensen af. Ik heb er gewoon niet zo’n behoefte aan. Ik vind die me-time eigenlijk wel lekker, en op andere dagen heb ik N. en daar geniet ik eigenlijk heel erg van.

Wel echt verlof dus, maar toch anders. Misschien is dat het verschil tussen een eerste en een tweede? Ben benieuwd hoe lang ik nog verlof kan vieren trouwens, al dit rommelen en voorwerk heb ik bij N. helemaal niet gehad. Ben benieuwd of ik daadwerkelijk die 40 weken ga halen. Ik heb in ieder geval aangegeven niet langer dan 41 weken door te willen lopen, maar dan ingeleid wil worden. En dat kan gelukkig.

Wat mij betreft kan/mag ze vanaf volgende week komen. Liever niet tijdens die verwachte hittegolf dit weekend. Hoewel Marijn me erop wees dat ze in het ziekenhuis airco hebben en het toch te heet is om wat dan ook te doen, maar je bent eerst natuurlijk nog een tijdje thuis. Ik heb geen zin om in die tropische temperaturen weeën weg te moeten puffen. Hoewel ik wel in het opblaasbadje kan gaan zitten. Lekker in de tuin bevallen met een tuinslang op je voorhoofd, best huiselijk wel.

Tagged: , , ,

About the Author

Dionne 30 - moeder - vriendin - zus - niet-vinexwijk - veelvraat - fascinatie voor horror, folklore en andere gory verhalen - incidenteel fanatiek aan het hardlopen en kickboksen - lui varken - muziekliefhebber - geen robot - boodschappenhater - burgertrut

Comments (6)

  1. Heb je onze mean girls-kleding ook bewaard? En ik vind dit soort blogjes van jou altijd wel leuk om te lezen, gewoon leuke schrijfstijl en blogdinnie je weet toch.

  2. Ik lees dit dus, gewoon omdat het leuk is! Niet dat ik je nog wekenlang met voorweeen wil laten zwoegen op bootcamp hoor, maar je schrijft gewoon zo leuk.

  3. yvonne

    Ik lees dit ook. Niet zwanger en ook geen plannen tot worden. Maar volgde je al voor dat N. werd geboren. geen idee hoe ik op je blog ben gekomen. En waarom? Omdat je zo lekker nuchter bent en een leuke schrijfstijl hebt. Geen zoetsappig gedoe maar gewoon eerlijk. Hou ik van.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *