07/06/2017 Dionne

Aftelupdate: week 38-39

Nee ik ben nog niet bevallen. Ja ik ben het zat.

Eerst voelde ik me nog wel fit en vrolijk en alles, nu voel ik me een waggelende vermoeide zeekoe. En ik heb pijn, in mijn buik, heupen, rug, hoofd, overal. En dan heb ik ook nog een peuter die niet goed slaapt (ze gaat later naar bed dan ik, en ze heeft last van nachtangst, waarover je meer kunt lezen bij Olga) en je kunt je voorstellen dat ik er klaar mee ben. Afgelopen maanden had ik niet zo veel moeite met meerdere keren per nacht wakker worden, ik moet toch honderd keer per nacht naar de wc, maar sinds een paar dagen merk ik dat ik er echt last van heb. Ik ben gewoon moe.

Ik heb weinig zin en behoefte gehad om te bloggen, ik merk dat ik een beetje in mezelf gekeerd ben. Misschien heeft dat ook zijn weerslag op N., want die heeft steeds vaker vervelende buien en ik minder geduld en energie om haar aandacht te geven. Ik snap sinds een week ineens wat men bedoelt met ‘ja en nu is het zwaarder want je hebt er natuurlijk al een rondlopen’.

Toch heb ik best wel wat goeie dagen gehad hoor. Ik schrijf deze alinea een beetje op een dieptepunt. Marijn is weg en N. ligt in d’r bed te krijsen en ik heb geen zin haar wéér naar beneden te halen. Dus ze zoekt het maar even uit. Dit is de tweede keer in haar hele leven dat ik haar laat huilen (eerste keer was ze een paar weken oud) dus ze zal er wel geen trauma aan overhouden.

Goed, nu maar even over naar de goeie dagen (ik moest mijn telefoon en agenda erbij pakken en het is echt een hele waslijst van leuke dingen toch wel). Teveel om per dag te benoemen, dus ik doe het even zo:

Zandzandzand

Eind mei/begin juni kenmerkten zich dus door een bloot zanderig peutertje en heel veel lezen. Ik ben heel erg veel naar het strand geweest met N. Ook ‘s avonds, want ja, als ze dan toch niet slaapt kun je net zo goed nog even op het strand spelen en een ijsje eten. Op dagen dat Marijn vrij was ging hij soms mee en ik ben ook een dag in mijn eentje geweest. Ik had N. op de fiets naar de crèche gebracht en besloot nog even door te fietsen omdat het zulk lekker weer was. Ik was net bij de bieb geweest en besloot even een cappuccino te drinken bij een strandtent. En thee. En taart te eten. En uiteindelijk bracht ik bijna de hele dag op het strand door, ben alleen tussendoor even naar huis geweest om mijn bikini te halen. ‘s Middags dronk ik alcoholvrij bier en at ik patat en daarna heb ik N. weer uit de crèche gehaald. Voelde echt als een vakantiedag, zo lekker.

Gezondheid en zo

Ik heb eind mei mijn laatste kickboksles gevolgd en ook de zwangerschapsbootcamp is inmiddels ten einde. Ik beschouw het maar als ‘taperen’ voor een marathon, nog even rust voor De Bevalling. Wel ga ik nog 1 keer per week naar de fysio (mijn heupen en stuitje are killing me) en ben ik nog even naar de tandarts, schoonheidsspecialiste (wax on, wax off) geweest. Ook bracht ik 2 keer een bezoekje aan het ziekenhuis. Ik voelde de baby een aantal dagen wat minder, dus de verloskundige stuurde me door voor een ctg. Dat ctg was helemaal prima, maar voor de zekerheid moest ik toch de volgende dag nog even terugkomen. Ook toen zag alles er goed uit, dus die mindere bewegingen komen waarschijnlijk niet doordat de baby zich niet fijn zou voelen.

Sociale dingen

Ik heb niet zo heel veel zin om met mensen af te spreken of mensen te zien. Toch heb ik nog met wat mensen afgesproken afgelopen weken EN een verrassingsbabyhightea gehad, superlief. Had ik echt niet verwacht. Ik lunchte bij een vriendin die op N. had gepast toen ik naar het ziekenhuis moest, ging brunchen met een andere vriendin en haar newborn, bracht een middag door in de tuin met mijn oppas van vroeger en haar dochter (vond N. ook erg gezellig), kookte asperges voor mijn opa en hij kwam later ook nog een keer langs op verzoek van N. Ook mijn moeder paste op N. (en neefjes) en dan bleef ik vaak even plakken, we aten patat bij mijn moeder met mijn zus en haar vriend en vierden de 5e verjaardag van mijn grootste kleine neef.

Eten

Ik ben een beetje klaar met dat zwangerschapsproof eten, dus afgelopen weekend bestelden we sushi (at ik stiekem wel vaker, maar nu liet ik me echt gaan). N. at ook een stukje, maar die houdt dus vooral van sojasaus en gember. Ze gebruikte haar sushi vooral om de saus eruit te slurpen. Verder heb ik de zoveelste zwangerschapscraving: broodjes frikandel speciaal. Al jaren niet meer gegeten, nu 3 keer per week. Is wel een beetje een vreemde eend in de bijt na alle zure matten, pudding, tompouce, ijs, walnoten en zoete toestanden.

Week 40

Maandag brak mijn ‘laatste’ zwangerschapsweek aan. Op 12 juni ben ik uitgerekend. En sinds dit weekend ben ik het dus ook zat. Vrijdag had ik nog een relaxte stranddag, zaterdag was ik er ineens klaar mee. Met de pijntjes, de buik, het gedoe, blegh. Dus zondag besloten we maar de ‘laatste’ buikfoto te maken voor de zekerheid, want ja, wie weet wat dat ‘zat zijn’ allemaal in gang zet. Die buikfoto werd een wat uitgebreidere fotosessie en ik kan nu echt wel zeggen dat ik behoorlijk wat buikfoto’s heb. Want ja, aangezien dit waarschijnlijk mijn laatste zwangerschap is, kun je hem maar beter goed vastleggen.

Maandag was Marijn vrij en wilde hij naar de kinderboerderij met mij en N. Daar had ik helemaal geen zin in (moe, gaar, etc.) maar hij wilde graag dat ik meeging, dus vooruit. Was toch wel even leuk. Alleen is N. sinds ik het zat ben dus ook loeichagrijnig (heeft ze sowieso wat vaker de laatste tijd, mijn moeder denkt dat ze in de smiezen heeft dat ze een zusje krijgt. Maar ja, kan ook gewoon slaapgebrek zijn natuurlijk). Na die kinderboerderij was ik echter wel gesloopt. Ik mis mijn energie. Ik ben helemaal niet zo van het dutjes doen overdag, het lukt me vaak niet en als het wel lukt kan ik ‘s avonds niet meer slapen, maar toch is het me afgelopen dagen al 2 keer gebeurd dat ik overdag in bed lag (en ‘s avonds inderdaad wakker lag, maar goed).

Dinsdag was N. bij mijn schoonouders en kon ik wat boodschappen doen en naar de fysio. Die scheen dus aan mijn hoofd te kunnen zien dat ik het een beetje zat ben. We maakten een nieuwe afspraak voor volgende week, maar ze zei erbij dat ze niet verwachtte me dan nog te zien. Laten we het hopen. ‘s Middags liep ik slaapwandelend door het huis, dus dook mijn bed in. Twee uur (!!) later kroop ik er pas weer uit. Dus ‘s nachts kon ik weer voor geen meter slapen, Marijn en ik hebben nog een nachtelijke schranspartij ingelast, maar gelukkig vroeg N. die nacht weinig aandacht dus voel ik me vandaag niet zo heel erg gesloopt.

En verder?

Ik ben wel een beetje klaar met deze updates. Mijn zusje was bij de laatste 2 kinderen ook de 12e uitgerekend, en beide kindjes werden de 10e geboren. Dus daar hoop ik bij mezelf nu ook een beetje op. Of vandaag, mag ook. Ik heb het gevoel dat ik zo goed mogelijk van deze zwangerschap heb genoten en ik vind het nu gewoon niet meer zo leuk. Ook omdat het weer zich niet meer zo leent voor leuke dingen. Straks ga ik maar naar Ballorig met N. Ik bedoel maar. Als ik ergens geen zin in heb is het wel naar een krijspaleis met mijn dikke pens en vermoeide hoofd, maar ja, N. moet toch ook even haar energie kwijt. Wie weet breken spontaan mijn vliezen in de ballenbak (gatverrrr).

Dus, ik hoop dat dit de laatste aftelupdate is. En als de baby is geboren zal ik ook wel een tijdje offline blijven, dus kun je lekker speculeren of ik al ben bevallen. Of niet, want je hebt zelf vast ook een leven.

Nou, doei he.

 

Tagged: , , , , ,

About the Author

Dionne 30 - moeder - vriendin - zus - niet-vinexwijk - veelvraat - fascinatie voor horror, folklore en andere gory verhalen - incidenteel fanatiek aan het hardlopen en kickboksen - lui varken - muziekliefhebber - geen robot - boodschappenhater - burgertrut

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *