26/10/2019 Dionne

Drukke maanden

Dat waren het wel. Van de zomer ging de podcast online waar ik al een tijd mee bezig was, er waren nog meer werkdingen waar enige druk op stond. Mijn zusje ging trouwen, ik was de ‘ambtenaar’, er moest een vrijgezellenfeest georganiseerd worden, een ceremoniepraatje worden voorbereid, ik ging naar Puglia en Málaga en startte met een coachingstraject. En gisteren kreeg ik de diagnose ADHD. Het waren enerverende weken.

Souvenir uit Málaga, anyone?

Volle weken

Per november veranderen mijn werkdagen, ik hoop dat dat wat meer lucht gaat geven. Maar N zal ook binnenkort gaan starten met zwemles, ik wil eigenlijk ook af en toe peutergymmen of -dansen met L, enigszins betrokken blijven bij de school van N en hoe het daar gaat. Een vriendin van me heeft net een derde kindje gekregen en een andere is zwanger van de eerste, en dat wil ik ook ‘meebeleven’ zeg maar.

Vol hoofd

Maar dat komt er dus bijna niet van. Ik las een aantal kritische berichten over Ilse, die nieuwe Albert Heijn-reclame-manager, en dat vrouwen het helemaal niet zo druk zouden moeten hebben. Maar als ik naar mijn eigen leven kijk, dan is het wel ongeveer zo. Behalve dat Marijn beter kookt dan ik en niet zo’n sukkel is als die man van Ilse, wat natuurlijk heel veel scheelt. En het lukt ook allemaal nog wel, maar het is wel vol in mijn hoofd.

Tadaa, mijn hoofd

Diagnose

En toen kreeg ik dus ook die diagnose ADHD. Tien jaar geleden zat ik een een groepje voor mensen die moeite hadden met – een bepaald aspect van – studeren, in mijn geval mijn scriptie. De psycholoog die dat begeleidde adviseerde me om me eens te laten testen op ADHD, wat ik niet deed, want ja, wat zou het uitmaken? Ik moest toch nog steeds die scriptie afronden, met of zonder diagnose. Bovendien wist (en weet) ik niet zo goed wat ik er nou van vond. Ik heb aardig wat mensen in mijn omgeving met ADHD, en die lijken niet per se op mij/hebben andere ‘klachten’ dan ik. Dus ja, wat zegt zo’n etiket dan? En is dat dan een voordeel of nadeel?

Werk

Nu heb ik het dus toch laten uitzoeken, en de grootste reden daarvoor is werk. Het gaat best lekker allemaal, maar terugkerende verbeterpunten voor mij zijn toch ‘leer hoofd- en bijzaken onderscheiden’, ‘plan beter’, ‘houd overzicht’, etc. Dat is voor mij best lastig, en ik dacht dat dat voor iedereen zo was. Maar inmiddels ben ik er dus achter dat het voor de meeste mensen ook weer niet zó lastig is als voor mij.

Het kost me erg veel moeite om mijn hoofd ergens bij te houden en soms zou ik wat beter moeten nadenken voor ik dingen doe en zeg. Dat botst soms met andere mensen, zeker als ze wat minder directheid gewend zijn. Enerzijds waarderen mensen mijn eerlijkheid en directheid, maar het is dus ook een valkuil omdat ik erin kan doorschieten.

Coaching

In ieder geval geeft het dat coachingstraject wel een interessante wending. Ik ben daarmee gestart als ‘oefencliënt’ voor iemand die bezig is met een coachingsopleiding, en het leek me voor mezelf ook best interessant. En dat is het ook wel, normaal gesproken neem ik niet de tijd om wat langer bij mijn leven en de dingen die ik doe stil te staan. Ik heb nog geen levensveranderende inzichten opgedaan, maar dat had ik ook niet verwacht en dat was ook niet het (mijn) doel. Ik ben best wel oké met hoe en wie ik ben (altijd al geweest), met mijn leven en heb geen terugkerende thema’s in mijn leven waar ik het moeilijk mee heb.

The end

Maar het lijkt me wel leuk – en zinnig – om me eens te verdiepen in wat mij motiveert, welke kant ik op wil qua werk en wat vooral niet. Ik ben nu 32, dus geen starter meer en als ik mezelf wil ontwikkelen in een bepaalde richting is dit wel het moment om dat te doen. En hopelijk helpt die diagnose en eventuele behandeling/medicijnen ook om meer richting en controle over mijn leven te krijgen.

Nog ff een foto met een lijk
Tagged: , , , , , , , ,

About the Author

Dionne Ik hou van lezen

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *