04/06/2019 Dionne

Even een teken van leven

Soms denk ik wel eens: ik kan net zo goed dit domein opheffen.

Maar dan ga ik weer schoenen kijken, Instagrammen of chocola eten en vergeet ik dat weer.

Gelukkig voor jou, want nu kun je weer lezen hoe het met mij gaat en dat is tenslotte wat je wil met je leven.

Dus, hoe gaat het?
Nou, best wel goed. Ik werk nog steeds bij dezelfde organisatie. Ik heb nog steeds 2 dochters, woon nog in hetzelfde huis met dezelfde vriend. Alles gaat gewoon zijn gangetje.

Is er dan helemaal niks veranderd afgelopen 6(!!) maanden?
Ja nou ja, wel een beetje.

School

N is begonnen op de basisschool (*insert gasps of shock*-omg-hetgaatzosnelallemaal-watwordenzetochgroot-ishetjaar2000echtal19jaargeleden). Na veel wikken en wegen hebben we tóch maar gekozen voor de christelijke basisschool, en heel eerlijk: ik moest best even slikken rond Pasen. Ik heb zelf op een christelijke basisschool gezeten en vond dit helemaal prima, maar om kleutertjes 2 keer per dag te zien bidden, horen zingen over Jezus, etc. vind ik toch een beetje gek omdat we zelf niet gelovig zijn. Ik heb in mijn eigen jeugd regelmatig in de kerk gezeten vanuit school en heb dit altijd als een toevoeging aan mijn opvoeding gezien, maar het voelt nu dus een beetje dubbel.

N vindt school trouwens superleuk. Het spelen bij en met klasgenootjes is nu ook begonnen, dat vind ik ook leuk. Mijn kat-uit-de-boom-kijkende kleuter kruipt steeds meer uit haar schulp. Fijn om te zien.

Marijn

Ja die heeft dus z’n sleutelbeen gebroken. De week voor we op vakantie zouden gaan. In eerste instantie zouden we toch gewoon gaan, maar aangezien hij iedere dag een paar uur (overdag) sliep en zelfs van een half uurtje wandelen al doodmoe werd, zag ik dat toch niet zo zitten. Hij kan niet autorijden, luiers verschonen of boodschappen doen, dus ik ben even verantwoordelijk voor alle logistieke, pedagogische en huishoudelijke taken. Dat is soms wel een beetje vermoeiend; waar voorheen 1 van ons de kinderen douchte en naar bed bracht en de ander beneden opruimde of kookte, moet ik dat nu allemaal alleen doen. Dus dan kom je beneden van het kinderen naar bed brengen, nadat je ze hebt opgehaald, gekookt hebt en ze gevoederd hebt en dan moet de chaos in huis nog worden weggewerkt.
Ik haal wel iedere dag mijn stappendoel. Dat dan weer wel.

Verder heeft ‘ie z’n baan op gezegd en is weer aan het freelancen geslagen. Dat is met dat sleutelbeen even wat minder handig, maar verder bevalt het hem wel goed.

L

Die wordt dus over 15 dagen alweer 2. Mijn laatste baby wordt een peuter. Ze lijkt ook sneller groot te worden dan N. Ze is ook groter dan N, relatief gezien. Ze eet als een bootwerker, is lekker ondernemend en luistert voor geen meter. Als ze haar zin niet krijgt wordt ze pislink en ze wil alles zelf doen (traplopen, weg oversteken, eten). Ze loopt soms gewoon de voordeur uit, dus die moeten we op slot houden, en ze begint tegen iedereen altijd en overal te ouwehoeren. Vandaag ging ze nog buiten op een bankje naast een omaatje zitten, kroop ze lekker tegenaan. Totaal anders dan N.

Samen zijn ze ook fantastisch trouwens. Ze trekken zich goed aan elkaar op en ze kunnen heel lief samen spelen. Ook ruziemaken, maar ja, hoort erbij. Meestal zijn ze lief samen.

Parenting

Gaat best wel lekker dus. Ik ben nog steeds een controlfreak hoor, maar wordt wel steeds een beetje minder. Ik denk echt dat ik met 2 kinderen een betere en relaxtere moeder ben. Ik ben sowieso nooit echt onzeker geweest over mijn parenting skills, maar de laatste tijd heb ik steeds vaker zoiets van ‘ja, ik doe het echt goed joh, die kinderen hebben echt geluk met mij als moeder’. Niemand die dat ooit tegen je zal zeggen, dus zeg ik het zelf maar. Marijn is ook een goede vader trouwens. Hij is geduldig, begripvol en lief voor ze, en we zitten best wel op één lijn. Dus ja, privileged hoor, die dochters van ons. Wij ook met hen, daar niet van. Ze zijn best makkelijk, rustig en gezellig.

Gatverdamme wat een veel te blij klef verhaal

Ja sorry. Wil natuurlijk niet zeggen dat wij geen issues hebben, natuurlijk hebben we ook issues en dingen die niet leuk zijn in onze levens. Maar niet op bovengenoemde onderwerpen, dat gaat allemaal goed.

Sport

Ik ben gestopt met kickboksen. Ik was het een klein beetje zat aan het worden, en ik miste flexibiliteit in trainingen en trainingsdagen. Vaak ben ik pas laat uit mijn werk waardoor het aantal trainingen dat ik kan volgen beperkt is. Dus ik ben gaan rondkijken bij andere sportscholen, heb een keer meegedaan met de personal training van mijn zusje en heb wat trainingen voor mezelf gedaan. Conclusie: ik hou toch het meest van vechtsporten.

Dus ik ga nu een strippenkaart kopen bij een andere sportschool die 3 soorten trainingen geeft en ook op meerdere dagen. Even kijken hoe dat gaat. Ook heb ik nog een strippenkaart voor krav maga en ik wil denk ik ook nog een strippenkaart kopen voor obstacle course-training. Is gewoon een soort buitenspelen voor volwassenen geloof ik. Prima, want ik ben veel te infantiel voor fitness of sporten zonder spel-element. Mijn lievelingsdag is de sportdag van VWS, waarbij je een dag lang over mega-opblaasparcours mag rennen, klimmen en glijden, en die moest ik dit jaar missen, dus dan maar zo.

Verhuizen?

We zijn heel, heel low-key een beetje aan het rondkijken aan andere huizen, maar die zijn natuurlijk allemaal onbetaalbaar momenteel. Toch blijven we het wel in de gaten houden, want iets dichter bij de stad (werk) wonen zou wel handig zijn en tijd schelen. Maar, als de zon dan schijnt en ik in 5 minuten fietsen op het strand zit, of in het bos loop, of naar de pier en de waterweg, dan wil ik helemaal niet weg. We zitten hier eigenlijk hartstikke fijn. Maar Marijn zou wel een iets groter huis en iets grotere tuin willen, en ik zou wel iets minder woon-werkreistijd willen hebben.

Bovendien zit mijn sociale netwerk nogal verspreid over Zuid-Holland, waardoor ik niet echt vriend(inn)en in de buurt heb, en dat mis ik soms wel. Dat je makkelijk even bij elkaar langs kunt gaan of even elkaar kunt helpen met een uurtje opvang, zeker nu Marijn met dat gebroken sleutelbeen zit. We hebben wel fijne buren met ook jonge kindjes, dus dat is voor nu wel heel leuk met N en L. Die lopen lekker bij elkaar naar binnen. Je moet natuurlijk maar weer zien hoe dat ergens anders gaat zijn.

Dus dat is mijn leven momenteel

Weet je dat ook weer. Prangende vragen? Ben ik iets vergeten? Verzoekjes? Blijft toch wel lekker, af en toe beetje hersenloos voor me uit typen.

L is wakker, die ga ik uit bed vissen en dan gaan we N uit school halen. Het basisschoolleven he?

Tagged: , , , , , , ,

About the Author

Dionne 31 - moeder - vriendin - zus - niet-vinexwijk - veelvraat - fascinatie voor horror, folklore en andere gory verhalen - incidenteel fanatiek aan het hardlopen en kickboksen - lui varken - muziekliefhebber - geen robot - boodschappenhater - burgertrut

Comments (4)

  1. Leuk om hier weer even wat te lezen. Fijn dat het zo goed gaat met jullie – op dat sleutelbeen van Marijn na dan. In het kader van aansporing tot nieuwe blogjes ben ik wel benieuwd waarom je je relaxter voelt met 2 kinderen. Ik dacht dat dat lastiger zou zijn.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *