16/04/2020 Dionne

Konijnen en kikkervissen

We hebben ze allemaal. Eindelijk. N vroeg al maanden om een huisdier. Een poes, een hond, konijnen, een hamster, cavia, maakt niet uit. De kevertjes in de tuin waren niet meer genoeg.

Baby’s

Zelf woonde ik als kind in een huis met veel ruimte eromheen. We hadden een paard, pony, geiten, kippen, konijnen, cavia’s, katten en honden (alles buiten). In huis hadden we ratten en hamsters. Alles plantte zich ook voort, dus ik heb veulentjes, puppy’s, kittens, babyratten, babykonijnen, babyhamsters, kuikentjes, babygeitjes, alles wel meegemaakt. En dat was fantastisch.

Nu wonen we niet klein, maar ruimte voor geiten is er niet echt, tijd voor een hond is er niet en katten vind ik stom. Kippen stinken, Marijn vindt cavia’s stom en ratten kunnen niet buiten, dus bleven konijnen over. Rond Sinterklaas beloofden we N 2 konijntjes. En afgelopen maart, aan het begin van de coronacrisis, reden we naar Ouderkerk a/d IJssel om 2 dwergkonijntjes op te halen. Ze heten Bella en Sara, ze schijten heel de tuin onder, vreten al Marijns zorgvuldig nieuw gepote plantjes op en echt knuffelig zijn ze ook niet.

Rabbits

Maar ze zijn zo leuk. Mij moeten ze niet – hoewel ik degene ben die 2 keer per week hun hok schoonmaakt, ze voert en hun keutels uit het kunstgras sta te vegen – want ik ben degene die ze vangt en naar binnen brengt zodat N en L ze kunnen aaien en voeren. N en L vinden ze daarentegen helemaal prima. Van hen krijgen ze immers wortels, appels, pastinaakschillen en soepstengels. Ik vind ze gewoon heel erg schattig eruitzien, ik geniet hoe N en L van ze genieten en als ze door de tuin rennen en springen zijn ze hilarisch.

Dril

Coronatijd is eigenlijk de ideale tijd voor huisdieren. We zouden nu zelfs wel een puppy hebben kunnen hebben. Hebben we niet, maar ik heb wel dagen sloten afgestruind op zoek naar kikkerdril. Hier in de buurt stikt het van de kikkers, maar dat zijn groene meerkikkers weet ik inmiddels door het geluid, en die leggen geen grote hompen dril die je makkelijk kunt scheppen, maar losse eitjes. Dat is niet te doen.

Ik heb zo’n beetje iedereen geappt die in de buurt van een sloot woont of ze willen uitkijken naar kikkerdril, en uiteindelijk was het mijn tante die wist te vertellen dat er in een goor stinkend greppeltje kikkerdril te vinden was. Ik ernaartoe gefietst, met 2 kinderen, een schepnetje en wat bekertjes, en verdomd. De eerste larfjes zijn al uitgekomen en ik kijk er naar uit om die hele transformatie weer van dichtbij te kunnen volgen. Ik heb er zelfs speciaal de archieffunctie van Instagram weer voor ingeschakeld, zodat ik een kikker-highlight kon maken.

Ambivalent

Coronatijd. Ik heb er gemengde gevoelens over. Enerzijds vind ik het heel bijzonder, we leven nu de geschiedenis. Tegelijk ontwricht het ook het dagelijks leven, maar niet zozeer dat van mij. Mijn kinderen zijn klein genoeg om nog geen dramatische leerachterstand op te lopen. N mist zwemles en het buurjongetje, maar verder niet zo veel.

Ik mis het dagelijkse filerijden totaal niet, evenals het gestress rond het halen en brengen van de kinderen, het gehaast eten voor de tv omdat ze te moe zijn om aan tafel te zitten na een lange opvangdag, op kantoor een prakkie opwarmen zodat ik uit mijn werk gelijk door kan naar de sportschool.

Beweging

Ik sport thuis, via YouTube of Facebookfilmpjes van mijn trainer. Ik loop soms hard. Als ik halverwege geen zin meer heb stop ik, er is nul druk. Ik sport wanneer ik wil, op tijden dat het mij uitkomt. Ik sport veel vaker en heb er meer zin in. Voor mij werkt dit zo goed.

Mis

Mijn opa komt soms langs op een extra portie eten nadat we hebben gekookt. Ik kan hem geen knuffel geven. N en L missen hun opa’s en oma’s. Een vriendin van me is zwanger, bijna 40 weken nu, maar ik kan haar buik niet in het echt zien en straks hoogstwaarschijnlijk niet haar baby vasthouden. Ik zie mijn moeder niet, mijn zussen niet, vriendinnen niet. Mijn wereld is klein, ik blijf in het dorp waar we wonen.

Ik ontdek zo veel nieuwe plekjes bij ons in de buurt. Het is hier mooi, we wonen zo fijn, dichtbij de zee, bos en natuur. N en L spelen zo leuk samen. Ze vermaken zich zo goed.

Anders

Ik heb nooit tijd voor mezelf. De hele dag praten mensen tegen me. Ik heb nog zo veel podcasts die ik wil luisteren. N en L zitten veel te veel op de iPad. Boodschappen doen is een uitje. N en L mogen vrijwel nooit meer mee naar het dorp, als we er zijn mogen ze niks aanraken, L moet in de wagen blijven zitten, wat ze haat.

Geen fomo. Wat is er eigenlijk weinig nodig voor een vakantiegevoel. Zon, waterijsje, klaar. We maken geen vakantieplannen, maar dat geeft ook wel weer rust. We zien het wel.

Vragen

Heeft Marijn straks nog wel opdrachten? Moeten we al gaan bezuinigen? Ga ik Marijn mijn haar laten knippen? N moet eigenlijk naar de fysio, kan dat wel? Wat als ik ziek word? Wat als een van de kinderen ziek wordt? Of mijn moeder, of opa? Hoeft geen corona te zijn, maar kunnen ze dan zorg krijgen? Zou N dit jaar nog terug naar school gaan?

Kan ik straks meer thuiswerken? Gaat dit onze maatschappij meer in balans brengen? En de natuur? Hoepelt Trump nou eindelijk eens op? Ik voel me nu zo relaxed, eigenlijk wil ik niet terug naar het gehaast van alledag. Ik vind het zo fijn om mijn kinderen elke dag mee te maken. Om meer een gezin te zijn.

Tagged: , , , , , , , ,

About the Author

Dionne Ik hou van lezen

Comment (1)

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *