21/09/2016 Dionne

Pony, boeken, Instagram

Ja hoi ben ik weer.

Ik zat net lekker in een blogflow en toen ging ik op vakantie en zat ik in de vakantieflow. En toen had ik geen zin meer om te bloggen, ook na terugkomst niet.

Maar er is natuurlijk superveel te vertellen, want ik maak zo veel mee, daar wil je alles over lezen.

1. Ik neem een pony

Niet een klein paard, maar zo’n korte pluk haar die over je voorhoofd hangt. Ik ben mijn ‘moekekuif’ spuugzat, al anderhalf jaar zie ik eruit als een geschifte kluizenaar met 16 katten, en ik wil niet de indruk wekken dat ik van katten houd. Een pony dus, en dan hopen dat dat de oplossing is voor alles.

2. Ik heb mijn Instagram-account verwijderd

Ja ja. Niet dat dat nou zo’n big deal is. Ik lag op een goeie maandagavond in bed, onrustig te wezen, en dacht: ‘meh’, en toen ‘weg ermee’. Dus gelijk verwijderd. Alle volgers, foto’s, likes, alles weg. Ik heb het nog niet gemist, maar mocht dat alsnog gaan gebeuren ben ik zo terug natuurlijk. Nothing that can’t be undone. Ik heb trouwens nog wel Twitter, Snapchat (dionnenn) en (blog)Facebook. Niet dat ik die media nou zo veel gebruik, maar toch.

3. Ander werk

Geen zin om heel veel over te vertellen, maar het is leuk en goed zo. Nog ietsje minder uren maken dan de 32 die ik momenteel werk, en dan is het perfect. Voor nu dan.

4. Veel boeken gelezen op vakantie

Hier een paar ultrakorte recensies:

  • The Girls – Emma Cline
    Leuk. Ging niet zo heel erg over sektes (waarom ik het boek in eerste instantie wilde lezen, want fascinatie voor sektes), maar wel over het ‘meisje-zijn’ en dat was op veel punten erg herkenbaar. En dan was ik niet eens zo’n onzekere bakvis in mijn tienerjaren (het hoofdpersonage wel), maar de manier waarop je als tienermeisje de wereld soms kan beleven en bekijken, dat vond ik wel erg herkenbaar. Spannend boek ook wel. Beetje duister.
  • Neem een geit – Claudia de Breij
    Laat ik vooropstellen dat Claudia de Breij mij een sympathieke vrouw lijkt. Ik vind haar wel leuk.
    D’r boek vond ik minder leuk. Het idee van het boek is dat je via de levenslessen van oudere mensen je eigen leven wat beter kunt handelen. Leuk idee, maar in de praktijk vond ik het nogal veel open deuren en ook de geïnterviewde ouderen zelf vond ik een vrij homogene groep. De een kan wel dominee zijn, en de ander acteur of politicus, maar al met al heb je toch een redelijk grachtengordelig geheel. Ik wil wel weten wat Gerrit de schilder of Barry de automonteur voor levenslessen te delen heeft. Ik vermoed dat het dan een heel ander boek zou zijn geworden. Het was helaas ook niet zo heel grappig, wat ik wel had verwacht. Beetje jammer dus. Maar goed, je hebt het zo uit, dus je kunt het prima lezen als je de bus hebt gemist of zo.
  • 7 jaar goede seks – Ronald Giphart
    Was eigenlijk een kort verhaal. Kun je net zo goed niet lezen, maar goed, als je nog niet aan de beurt bent bij de tandarts kun je het wel lezen. Het gaat een beetje over seks, maar niet heel erg.
  • De eerste man – Mensje van Keulen
    Ja was dus ook een kort verhaal. Ik heb vroeger ‘Vrienden van de maan’ gelezen, een kinderboek over vampiers, door Mensje van Keulen. Vond ik superleuk. En nu las ik laatst een interessant interview met haar, waaruit onder andere bleek dat haar romans voor volwassenen ook een beetje ‘gothic’ zijn. Het korte verhaal riep vooral vragen op, en was inderdaad ook een beetje duister, maar ja, binnen no time uit. Binnenkort maar even een ‘echt’ boek van haar lezen. Las lekker weg wel.
    Even denken hoor, wat heb ik nog meer gelezen.
  • Het laatste offer – Simone van der Vlugt 
    Leuk boek. Best spannend. Gaat over een zoektocht naar oude culturen en de geheimen die zijn bevatten, maar niet (meer) prijs kunnen geven. En wat die oude kennis voor invloed zou hebben op de huidige maatschappij. Daarnaast loopt er ook een doodordinair liefdesverhaal doorheen, dus ook geschikt voor chicklitliefhebbers. Wel had ik vaak het gevoel dat ik een kinderboek las, maar misschien komt dat omdat ik verder alleen haar kinderboeken heb gelezen.
  • Het meisje in de trein – Paula Hawkins
    Leuk ook. Eigenlijk een detective. Volgens mij ben ik zo’n beetje de laatste persoon op aarde die dit boek leest, maar goed. Het is een beetje spannend, maar niet op een ‘help achtervolging’-manier, maar meer op een Stieg Larsson-‘whodunit’-manier. Al schrijft natuurlijk vrijwel niemand zo goed als Stieg Larsson. Maar het is een leuk boek, met veel wendingen en veranderingen in de verhaallijnen. En om het einde moest ik huilen.
  • The Rosie Project – Graeme Simsion
    Leuk. (Jaaaaa, ik ben niet zo creatief met mijn waardeoordelen, ‘leuk’ betekent gewoon leuk. En nee, ik ben ook niet origineel in mijn boekenkeuze. Ik dacht tijdens deze vakantie maar gewoon een aantal bestsellers te lezen, kan ik tenminste weer meepraten) Stel je voor dat Sheldon Cooper net even wat minder een eikel was en dan een vrouw wil en daar dan een soort dagboek over schrijft. Nou. Dat dus. Grappig boek, het einde vond ik een beetje jammer. Kwam wat afgeraffeld over. Maar ja. Welk boek heeft nou wel een goed einde? Als een boek leuk is, is het einde altijd een afknapper. Maar in dit geval vond ik het dus ook inhoudelijk een afknapper en niet aansluiten bij de persoonlijkheid van de personages. Dus.

Wat ik trouwens wel een goed boek met een goed einde vond, was dat boek over Hendrik Groen. Niet op vakantie gelezen, maar wel leuk. Ik houd meestal niet zo van die dagboekvorm-boeken, maar bij Hendrik Groen vond ik dat goed te pruimen. Ook bij ‘Geen wonder dat moeder met de goudvissen praat’ ook trouwens, dat is één van mijn lievelingsboeken – maar dat terzijde. Grappig boek, over Hendrik Groen. Ook schrijnend, maar ook hoopgevend. Tegelijk ja. En het einde kan ik me niet herinneren, wat een goed teken is, want dan ben ik er dus niet op afgeknapt en was het ook geen stijlbreuk met de rest van het verhaal. Volgens mij ging het einde gewoon in dezelfde lijn van het verhaal door, wat goed kan kloppen aangezien er geloof ik ook een deel 2 is. Moet ik maar eens lezen.

Goed, lekker random gezwets weer. Maar ik leef dus nog wel en het gaat best goed, op dat stomme pluishaar na.

Doei.

Zonder foto is je blog niet compleet

 

Tagged: , , , , , , ,

About the Author

Dionne 31 - moeder - vriendin - zus - niet-vinexwijk - veelvraat - fascinatie voor horror, folklore en andere gory verhalen - incidenteel fanatiek aan het hardlopen en kickboksen - lui varken - muziekliefhebber - geen robot - boodschappenhater - burgertrut

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *