21/10/2017 Dionne

Stil

Toen ik 17 was werkte ik in een cafetaria. Je kon er gewoon patat eten, maar ook een biefstuk bestellen. Of een kindermenu. Snackbar/eetcafé zeg maar. En ze deden ook catering. Was echt superleuk werk.

Iedere week kwam er een ouder stel eten. Tussen middelbaar en bejaard in, zestigplus gok ik. En iedere week zaten ze aan dezelfde tafel, bestelden ze hetzelfde eten (zigeunerschnitzel met patat en een bitter lemon) en zaten ze zwijgend tegenover elkaar de krant te lezen (ieder een katern, en als ze die uit hadden wisselden ze om) totdat hun eten arriveerde.

Ik vond dat dus heel erg. Dat leek me zo saai, iedere week naar dezelfde tent hetzelfde eten bestellen en geen woord wisselen met elkaar.

In mei overleed mijn oma, nog geen maand na haar 75e verjaardag. Dus is mijn opa nu alleen. Als ik met mijn opa ergens ben, vertelt hij vaak over de keren dat hij met mijn oma op die plek was en hoe dat dan ging. Wat ze zei, of hoe ze keek, of wat voor weer het was. Dat ze op hun favoriete plekken ook een favoriet tafeltje hadden. Dat mijn opa dan nog even ging wandelen of hardlopen terwijl mijn oma op hem wachtte. En dat ze soms alleen maar om zich heen zat te kijken, alles in zich opnam.

Vroeger was mijn beeld van een ideale relatie er een waarbij je niet uitgepraat raakt. Waarbij je spontane dingen doet, elkaar verrast en samen nieuwe dingen ontdekt. Maar voorspelbaarheid, rust en comfort is bij nader inzien net zo waardevol, denk ik. Geen haast, geen druk, geen dingen ‘die nog moeten’.

Die 2 mensen die iedere week kwamen eten als ik aan het werk was, hadden het misschien zo slecht nog niet. En ik weet wel zeker dat mijn opa een stuk gelukkiger zou zijn als hij iedere zaterdag met mijn oma in stilte de krant zou kunnen lezen.

Tagged: , , ,

About the Author

Dionne 30 - moeder - vriendin - zus - niet-vinexwijk - veelvraat - fascinatie voor horror, folklore en andere gory verhalen - incidenteel fanatiek aan het hardlopen en kickboksen - lui varken - muziekliefhebber - geen robot - boodschappenhater - burgertrut

Comments (2)

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *