01/08/2017 Dionne

Hoe het gaat

Het was maandag precies 6 weken geleden dat ik ben bevallen, en daarmee ben ik kraamvrouw-af. Ik weet eigenlijk niet of L daarmee ook geen newborn meer is. Ze past in ieder geval niet meer in luiermaatje 2 (weet ik zeker na nogal wat luierincidenten) en op maat 3 staat geen newborn meer maar ‘midi’. Mijn baby is alweer ‘midi’.

Herstellen, herstellen, herstellen

Ik ben dan misschien geen kraamvrouw meer, maar ik merk wel dat ik nog lang niet hersteld ben. Ik voel me redelijk goed, in ieder geval beter vergeleken met het herstel na mijn eerste bevalling, maar ik heb snel last van allerlei klachten en pijntjes. Probleem is alleen dat ik dat zelf nogal eens vergeet.

Zondag hebben Marijn en ik met baby en peuter een stukje (echt niet heel ver) gewandeld door de duinen en daarna patat gegeten op het strand. Ruim 10.000 stappen zette ik die dag in totaal, aldus FitBit. En nu doet mijn bekken(bodem) pijn en schuifel ik als een bejaarde door het huis. Dat soort dingen. Ik heb snel last van mijn rug, stuitje, liezen en bekken dus, maar ik weet ook niet zo goed hoe ik die moet ontzien en sterker maken tegelijk.

Ik kan/mag niks

Ik merk dat ik soms over mijn fysieke grenzen heen ga. Niks dramatisch, ik denk dat elke moeder dat wel heeft, zeker als je meerdere kinderen hebt. Maar vervelend is het wel. Vooral omdat ik wíl bewegen en dingen wil ondernemen. Ik heb daar (in tegenstelling tot mijn vorige kraamperiode) best wel zin in. En ook de energie voor. Maar lichamelijk is het dus niet heel verstandig om veel te wandelen. Wat langere stukken fietsen zou denk ik prima gaan, maar waar laat ik die baby dan? Ik fiets stiekem wel korte stukjes met haar in de draagdoek, maar heel veilig is dat natuurlijk niet en met N in het stoeltje durf ik dat al helemaal niet.

Dat herstel valt dus een beetje tegen. Ook al herstelde ik vorige keer volgens mij nóg langzamer. Misschien heeft het soort bevalling daarmee te maken, maar sowieso denk ik dat het alles scheelt dat ik deze zwangerschap veel actiever kon zijn.

Dragen

Maar dat herstel is eigenlijk het voornaamste euvel. Verder gaat het heel goed. L is een vrij makkelijke baby, ze huilt heel weinig en áls ze huilt is het meestal op te lossen door haar in de draagdoek te stoppen. Dat is ook waar ze het meest in slaapt, want uit zichzelf valt ze niet heel makkelijk in slaap in bed of in de box. Voor mijn rug en bekken is dat natuurlijk niet ideaal, en ik wil wel graag dat ze ook in haar bedje goed kan slapen, maar daar ga ik nu nog geen probleem van maken. Ze is nog zo klein, voor ‘slaaptraining’ vind ik het nog veel te vroeg en wie weet slaapt ze over een paar weken prima in haar eigen bed.

Eerlijk gezegd vind ik het ook nog wel lekker. N is echt al een peuter en vraagt behoorlijk wat aandacht, en dan is het fijn L sowieso veel bij me te hebben. Ze groeit zo knetterhard, na 3 weken was dat ‘newborn’-achtige er al af en nu lijkt zelfs maat 62 soms al aan de krappe kant. Maar goed, terug naar mij.

Hoe val ik af?

Er zitten behoorlijk wat zwangerschapskilo’s aan en hoewel ik dat niet zo erg vind als ik had verwacht, vind ik het wel schijtirritant dat ik mijn oude kleren niet pas. Na de bevalling van N paste ik overal meteen weer in, maar nu dus niet. Had ik maar niet zo veel moeten schransen deze zwangerschap. Maar het vervelende is dus dat ik totaal niet geschikt ben om te lijnen. Ik kan het niet, ik wil het niet en ik heb gewoon veel honger. Als ik erbij kon sporten is dat normaal gesproken geen probleem, maar nu zei de bekkenfysio dat ik na 6-8 weken ‘voorzichtig mocht beginnen met stukjes wandelen door de wijk’. Geen hond die zulke adviezen daadwerkelijk kan opvolgen natuurlijk, maar kickboksen zit er voorlopig nog niet in.

Moe?

Ik kan het slaapgebrek ook best aardig hebben, ik ben niet de hele dag doodop. Waarschijnlijk spelen die hormonen daar ook een rol in, want normaal gesproken is 4 keer per nacht wakker worden niet echt bevorderlijk voor mijn humeur. N sliep na een maand al door (van half 8 tot 7. Ja niet normaal he. Na 4 maanden kapte ze daar weer mee en sindsdien heeft ze nooit meer zo goed geslapen, helaas), dus dit is wel even andere koek.

Maar alsnog valt het wel mee, meestal val ik tijdens het voeden alweer in slaap en word ik pas weer wakker als L een volgende voeding wil, zo’n 2 uur later. Een ritme is in geen velden of wegen te ontdekken, maar het lijkt er wel op dat ze het eerste deel van de avond/nacht wat langer slaapt, zo’n 3,5 tot 4 uur (op mijn buik, terwijl we beneden Netflixen of zo), en daarna dus iedere 2 uur wakker wordt. Overigens valt het voeden me ook heel erg mee. N wilde heel, heel erg vaak drinken. Ieder uur was geen uitzondering, als ze er een keer 2 uur tussen liet was het lang. En L kan veel langer teren op een voeding. Dat is voor mij best wel wennen, ik denk constant ‘verhongert dat kind nu niet?’. Maar dat is dus normaal.

Baby=mensenmagneet

En last but not least: ik zit me weer lekker kapot te ergeren aan alle mensen die iets van je baby moeten vinden of zeggen zodra je je in het openbaar vertoont. Nu heb ik er wel minder aandacht voor, mede omdat ik N ook in het gareel moet houden en ik dus op haar moet focussen. Maar toch heb ik al de nodige smeltlachjes en opmerkingen van vreemden moeten ondergaan.

Dus. Zo gaat het met mij. Valt niet tegen, vind ik zelf.

‘Geen zware dingen tillen na je bevalling!’
(rugzak zit vol met zonnebrandcrème, potjes Olvarit en andere vloeistoffen)
Geen zorgen, ik heb heus wel een hoofd. Ook al zou je dat niet zeggen, gezien de hoeveelheid zaken die ik vergeet

 

Tagged: , , , , ,

About the Author

Dionne 30 - moeder - vriendin - zus - niet-vinexwijk - veelvraat - fascinatie voor horror, folklore en andere gory verhalen - incidenteel fanatiek aan het hardlopen en kickboksen - lui varken - muziekliefhebber - geen robot - boodschappenhater - burgertrut

Comments (2)

  1. sigrid

    Kan een bekkenfysio je geen goede oefeningen geven? Dan kom je vast ook weer een beetje in vorm (hoewel ik vind dat dat best nog even op de lange termijn mag hoor! En trouwens, je ziet er al fab uit ;))

    Ik zie er ook tegenop dat ik straks na de bevalling vast weer heb dat ik al buiten adem ben aan het einde van de straat en dat alles letterlijk weer op z’n plek moet vallen… Maar ja, het is niet niets en je vraagt nu ook weer veel van je lijf, borstvoeden, steeds opstaan, tillen… Als het straks winter is voelen wij ons vast weer goed in ons lijf en dan kunnen we kerstkilo’s gaan sparen :’)

  2. yvonne

    10.000 stappen op een dag red ik zelden. Dat is voor mij echt een workout.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *