03/03/2016 Dionne

Jargon

Ik ben HEUS geen mamablogger. Dat gezegd hebbende hier een opsomming van wartaal waar je in je zwangerschap en kraamtijd mee te maken krijgt.

  • Onderkantje

Onderkantje ja. Ik vind het geen gehoor. Toch krijg je het na je bevalling minstens duizend keer te horen. Van de kraamhulp, de verloskundige en met een beetje pech (zoals ik had) ook nog van de gynaecoloog en de fysiotherapeut. Er wordt overigens gewoon ‘vagina’ mee bedoeld. Of ‘hechtingen’, maar dat schijnen verboden woorden te zijn.

  • Aanleggen

Ergens in het ‘je kind aan de borst leggen’ is het woord ‘kind’ verdwenen en spreekt men nu nog louter van ‘aanleggen’. Ik vind het klinken als wegwerkzaamheden, maar goed, zo voel je je soms ook wel een beetje. Alsof de bovenste laag asfalt is afgeschraapt en dringend aan vervanging toe is. Of zo.

  • Aanhappen

‘Ze hapt echt goed aan hoor’. En daarmee wordt dan de manier bedoeld waarop je kind je tepel in zijn/haar mond neemt. Overigens voelt dat ‘aanhappen’, los van of het wel of niet goed gebeurt, sowieso verkeerd. Heel Erg Verkeerd. Na een maand of 2 is het echter wel te doen.

  • Komt ‘ie

Dit is echt een hele rare. Ik begrijp niet waar deze term vandaan komt. Geen flauw idee. Maar goed, op het consultatiebureau (of tijdens kraambezoek. Of bij de opticien – true story) kan dit je gevraagd worden. ‘Hoe vaak komt ze nog ‘s nachts?’ En dan wordt er bedoeld ‘hoe vaak krijgt je kind nog een voeding ‘s nachts?’. Bi-zar. Alsof je kind eigenhandig even het wiegje uitklimt om te vertellen dat het honger heeft. En dan geef je antwoord en dan krijg je meestal in geuren en kleuren de persoonlijke ervaring van de vraagsteller met haar (want het zijn vrijwel altijd vrouwen die dit vragen) kinderen: ‘Ja ik gaf eerst ook borstvoeding, maar die van mij die bleef maar komen, GEK werd ik ervan.’
Huh?

  • Stuwing

Ik had er wel van gehoord, maar wist eigenlijk niet goed wat het was. Dus wanneer mensen me vroegen ‘En heb je nog last van stuwing? Zo naar is dat he?’, zei ik meestal maar: ‘Ehh nee, niet echt geloof ik.’ Pas achteraf besefte ik dat die kanonharde enorme Playboy-tieten waarschijnlijk ‘stuwing’ zijn geweest. Niet lekker. Wel fascinerend.

  • Spuitluier

De term is beeldend genoeg, me dunkt.

  • Sprongetje

Sprongetjes zijn zo’n door mysterie omgeven term waarvan ik me altijd afvraag of het nou echt bestaat of niet. Een beetje de Yeti of het Loch Ness-monster van de baby-dreumes-peuter-ontwikkeling. Anyhoo, het schijnt dus dat ieder kind ongeveer in dezelfde periode dezelfde geestelijke en lichamelijke ontwikkeling doormaakt, en dan een tijdje strontvervelend is. Maar het kan ook 3 weken eerder zijn. Of 3 weken later. En het keert iedere 6 weken terug, ongeveer. En het houdt ongeveer 3 weken aan. Of korter. Of langer. Oftewel: Je kind kan eigenlijk altijd in een sprongetje zitten. Of gewoon even uit zichzelf strontvervelend zijn, maar het ergens aan op kunnen hangen werkt kennelijk rustgevend.

  • Clusteren

Dat is dus dat je baby aan de lopende band ‘aangelegd’ wil worden. Kennelijk om je melkproductie op gang te brengen of aan te passen aan zijn/haar behoeften. Of zo. Sommige mensen noemen het ‘regeldagen’, maar dan duurt het dus één of meer dagen en ‘clusteren’ an sich is meestal een paar uurtjes in de avond. Bij voorkeur als je net eten hebt gekookt en wilt gaan eten. En het houdt op als je eten koud en goor is geworden.

  • Aanspannen (bekkenbodemspier)

Dat moet je – zowel voor, als na je bevalling – heel erg vaak doen. Heel. Erg. Vaak. Zeker als je bekkenbodemfysiotherapie volgt.

  • Harde buiken

Ook hiervan kwam ik er pas na een paar weken achter dat ik die wel eens had. Ik had niet van die hele pijnlijke harde buiken, gelukkig, maar ze schijnen echt heel vervelend te kunnen zijn. Een harde buik is als je baarmoeder zich samentrekt, een soort mini-voorwee. Ik had ze vooral ‘s avonds als ik in bed lag. Normaal gesproken zag je mijn buik niet echt – al helemaal niet als ik plat lag. Maar tijdens een harde buik leek het net of er een volleybal (en later basketbal) onder mijn huid geschoven werd. Bizar. Voelde overigens wel echt heel anders dan weeën, want een harde buik voelde bij mij niet echt als kramp. Meer als een stijve spier. Of zo. Ik kan het niet goed uitleggen.

  • Ademen/puffen

Tijdens mijn cursus ‘zwangerschapsyoga’ – die nergens op sloeg, maar dat is een ander verhaal – leerde ik verschillende ademhalingstechnieken. De buikadem, de flankadem en de roosadem (je had Marijns hoofd moeten zien toen hij mee moest tijdens de partneravond). Allemaal zinloos, die ademhalingstechnieken. De hele cursus overigens. Puntje bij paaltje wilde ik helemaal niet de weeëndans (ja echt..) doen, op een skippybal zitten of gemasseerd worden, ik wilde gewoon stil liggen en lijden en hopen dat het snel over zou gaan allemaal.

  • Knip

De realiteit mensen. Overigens heb ik er niks van gemerkt. Van de hechtingen wel. Helaas.

  • ‘Het er goed op doen’

WAT IS DIT VOOR RARE UITDRUKKING? Dit heeft vrijwel altijd betrekking op voeding, of heel soms op slaap. ‘De mijne krijgt borstvoeding’, ‘Oh ik geef flesvoeding’, ‘Oh nou ja als ze het er maar goed op doen he?’ WAT moeten ze goed doen? ‘Mijne krijgt potjes’, ‘mijne doet het goed op zelfgemaakte prakjes’. WAT??

  • Lijntje volgen

‘Ja nee, met de groei blijft hij een beetje achter. Ja. Ja vanaf de geboorte was hij al wat kleiner, maar hij volgt gewoon zijn eigen lijntje, dus alles gaat goed.’
Dat ‘lijntje’ is dus het grafiekje waarop de groei in lengte en gewicht wordt geregistreerd op het consultatiebureau. Die lijn moet binnen de gemiddelden blijven, een sterke afbuiging is niet goed. Maar als je kind al wat kleiner of lichter begint, haalt hij/zij dat waarschijnlijk niet zomaar in (we zijn immers niet allemaal precies even lang/dik/klein/dun, etc.). Dus volgt ieder kind ‘zijn eigen lijntje’. Ik vind het geen gehoor. Maar goed, die van mij volgt dan ook geen lijnen, misschien ligt het daaraan.

*edit: Ik realiseerde me later dat ik ben vergeten ‘een voeding eraf halen’ aan dit lijstje toe te voegen. Want die vind ik ook zo erreg. Een voeding eraf halen. Waarvanaf? Het dagmenu van je kind? Je boodschappenlijst? WAT?

 

Verder is het een magische tijd hoor, echt waar
Tagged: , , , , , ,

About the Author

Dionne 30 - moeder - vriendin - zus - niet-vinexwijk - veelvraat - fascinatie voor horror, folklore en andere gory verhalen - incidenteel fanatiek aan het hardlopen en kickboksen - lui varken - muziekliefhebber - geen robot - boodschappenhater - burgertrut

Comments (3)

  1. nettelie

    Van alle dingen die je noemt, denk ik dat ik het meest gruwel van ‘onderkantje’. OMG :’))))))))

  2. Als ik dit hoor, wil ik echt nooit een kind. Nou ja, in de bewoonde wereld dan. Ik ga m’n baby wel in de wildernis opvoeden

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *