23/08/2017 Dionne

Jinxed it (en veel rampspoed)

Pfff, hou me alsjeblieft tegen als ik nog een keer zo nodig uit moet weiden over hoe goed het allemaal gaat. Na die blog van zaterdag ging alles namelijk mis.

Buikpijn

Niet zozeer met betrekking tot L (ik ga niet zeggen dat daarmee alles goed gaat, want nou ja, ik wil niks jinxen of zo hè?!), maar wel met betrekking tot N. Die klaagde al weken over buikpijn, maar omdat ik verder niks aan haar merkte, wist ik niet zo goed wat ik daarmee aan moest. Ik ben wel langs het cb geweest om te vragen of kindjes van haar leeftijd al dat soort dingen ‘verzinnen’ om aandacht te vragen. Dat zou kunnen, kreeg ik te horen. En aangezien ze toch een babyzusje erbij heeft gekregen dat mogelijk impact op haar gemoedstoestand kan hebben, ging ik er maar van uit dat het inderdaad aandacht vragen was. Of zo.

Tot ze zaterdagnacht ineens heel slecht sliep. Dat op zichzelf is niet heel uitzonderlijk, ze heeft wel vaker nachten waarin ze overstuur is of een paar keer wakker wordt. Maar ‘s ochtends voelde ze koortsig en was ze erg zielig en slapjes. Een beschuitje en wat drinken later knapte ze echter weer op. De koorts was ook ineens weg.

Blaasontsteking

In de loop van de dag kwam de koorts soms ineens met vlagen terug en zakte dan even plotseling weer weg. Ik wist niet zo goed wat ik ervan moest denken, maar het zat me niet echt lekker. Omdat ze ook nog steeds over buikpijn klaagde, dacht ik wel aan blaasontsteking, dus dat wilde ik de volgende dag wel even laten uitzoeken bij de dokter. Maandagochtend was ze echt ziek. Het arme kind. Bloedheet, en maar klagen dat ze het koud had. Ik probeerde haar op een potje te laten plassen, maar de zindelijkheidstraining gaat voor geen meter dus naar die plas in het potje kon ik wel fluiten. Ging ze echt niet aan meewerken. Uiteindelijk lukte het met zo’n speciaal plaszakje en een heel boze en verdrietige peuter 3 druppels in te leveren en kregen we te horen dat ze inderdaad ziek was door een blaasontsteking.

Sindsdien probeer ik steeds nieuwe manieren te vinden om op gezette tijden 3 keer per dag antibiotica in mijn peuter te krijgen. Dat valt niet mee. Ook zijn we sinds maandag de trotse bezitters van een oorthermometer en vloeibare Sinaspril (gelukkig bestaat dat), omdat alles wat down under moet gebeuren momenteel reden is voor paniek en hysterie bij N. Zetpillen en rectaalthermometers zijn dus geen aanraders. De koorts is inmiddels wel aardig weg, maar ze heeft nog steeds pijn en heeft meerdere hysterie-aanvallen per dag.

Dat loopt dus niet zo lekker.

Daarnaast heb ik momenteel last van verstopte melkkliertjes en harde plekken. Er valt niet tegenop te kolven en L slaapt nu soms ‘s nachts wel 10 uur achter elkaar. Dan moet ik ‘s nachts dus alsnog mijn bed uit om de druk enigszins van de ketel te halen. Die harde plekken doen nogal pijn, en soms ontstaat er binnen een uur een enorm pijnlijk nieuw plakkaat. DRA-MA. Eigenlijk moet ik dat dus te lijf gaan met warme kompressen, koude kompressen, extra aanleggen in vreemde houdingen (kinnetje naar de harde plekken) en daarna nog eens de boel extra leeg kolven.

Nou. Succes daarmee als je een hysterische koortsige peuter hebt rondlopen. En je baby ook nog gewoon gevoed, verschoond, etc. moet worden. Als klap op de vuurpijl heeft L ook nog eens besloten dat ze het wel een goed idee vindt om op mijn tepels te bijten. Of zo. Ik weet niet precies wat ze doet, maar het doet pijn en veroorzaakt rode/beurse plekken.

Dus morgen gaat er iets gebeuren waarvan ik me tijdens mijn zwangerschap van N had voorgenomen het niet zover te laten komen:

Er komt een lactatiekundige.

Bij N wilde ik wel graag borstvoeding geven, maar niet ten koste van alles. Ik had (achteraf wel naïef, maar ja) zoiets van: het is iets natuurlijks, dus ik hoef er geen college in te krijgen van een of andere borstvoedingsprediker. Het gaat vanzelf of het gaat niet. Dat ik wel zwangerschaps- en bevallingscursussen heb gevolgd staat daar volledig los van oké. Ik vind bevallen nog steeds iets zeer onnatuurlijks, in mijn geval.

Nu denk ik eerlijk gezegd nog steeds niet echt dat een lactatiekundige me veel nieuwe inzichten zal opleveren, maar dan heb ik in ieder geval mijn best gedaan het ook dit keer te laten slagen. Misschien is het gewoon overproductie, misschien is het de gebrek aan evenwicht in de voedingen (overdag vrij vaak, en ‘s nachts dus gewoon vrij weinig tot niet) dat problemen geeft. En misschien heeft ze daar tips voor.

A new low

Al met al loopt het hier dus niet zo lekker sinds die halleluja-blog. Vandaag was een dusdanig dieptepunt dat ik Marijn heb opgebeld om naar huis te komen, omdat ik met 2 krijsende kinderen en 2 zere tieten zat en ik ook nog naar het postkantoor moest en even niet wist hoe ik het allemaal voor elkaar moest krijgen. Tegen de tijd dat hij thuis was, waren beide kinderen stil, natuurlijk, zul je altijd zien. Maar goed, hij heeft wel mijn pakketje naar het postkantoor gebracht.

Dus ik ga nu niet vertellen hoe goed het gaat met L, maar in plaats daarvan al een sneak preview geven in het volgende probleem, namelijk:

Over een maand begin ik weer met werken en mijn baby van 2 maanden is nu al eenkennig.

Stay tuned.

Of geef tips. Liever tips (tegen eenkennigheid dus).

Die boom wist het ook allemaal niet.
Wel relaxte boom verder.

 

Tagged: , , , , , , , ,

About the Author

Dionne 30 - moeder - vriendin - zus - niet-vinexwijk - veelvraat - fascinatie voor horror, folklore en andere gory verhalen - incidenteel fanatiek aan het hardlopen en kickboksen - lui varken - muziekliefhebber - geen robot - boodschappenhater - burgertrut

Comment (1)

  1. Hopelijk gaat het inmiddels beter met de zere tieten en tegen eenkennige baby’s heb ik ook geen remedie, dat is hier namelijk ook het geval! (ja volgens sommigen moet je iets meegeven dat naar jou ruikt, maar ik denk niet dat baby’s daar in trappen)

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *