29/07/2017 Dionne

Knetterlang verhaal over borstvoeding (en spullen)

Toen ik nog zwanger was keek ik er best wel naar uit om weer borstvoeding te gaan geven. Natuurlijk niet zozeer het voeden zelf, maar wel mijn baby dicht tegen me aan, die dan in slaap valt en dat lijfje lekker tegen mijn buik aan. HEER-LIJK. Maar ja. Binnen een paar dagen waren ook de nadelen van borstvoeding alweer voorbijgekomen. Die had ik dus mooi verdrongen van vorige keer.

*Tijdens het schrijven van deze klaagzang bedacht ik me dat ik wel de linkjes naar de spullen (niet ‘producten’. Spullen.) die ik gebruik kan toevoegen, maar die zijn dus niet affiliate of #spon of wat dan ook, want daar heb ik veel te weinig lezers voor. 

Zoogcompressen. Overal zoogcompressen.

Ik ging vorige week lunchen met mijn moeder en die begon me ineens keihard uit te lachen toen ze een spuugdoekje uit mijn jaszak zag steken. ‘Je bent wel echt een moeder hoor Dion’, aldus haar oordeel. Dat klopt, want naast spuugdoekjes en omkooprozijnen (zorg dat je ALTIJD een doosje rozijnen bij je hebt als je de deur uitgaat met een peuter) vind ik nu ook overal weer zoogcompressen. In jaszakken, tussen de bankkussens, in de box en op de grond. Ik heb een pesthekel aan zoogcompressen. Ze gaan prikken en jeuken en irriteren en je ziet ze zitten door je lelijke HEMA-voedingsbh heen. Meestal heb ik er dus maar 1 bij me, en die slingert los in een broekzak of tas tot ik daadwerkelijk ga voeden. Dan stop ik hem bij de kant die ik niet voed tegen het lekken. Maar ja, als ik dus onverwachts met een toeschietreflex te maken krijg, ben ik dus sowieso de sjaak.

Ik gebruik trouwens ook deze zoogcompressen. Ze zijn afwasbaar, blijven goed plakken (plakken ja) en voorkomen dat je heel je bh onderlekt. Ze onderdrukken de melktoevoer, in plaats van alleen melk op te vangen. Met een erg heftige toeschietreflex willen ze nog wel eens wat doorlaten, maar dan blijft het binnen het compres zelf zitten en lekt het vrijwel nooit je bh in (heb ik 1 keer gehad, tijdens vorige borstvoedingsperiode toen ik van ieder uur voeden ineens naar 5 uur lang zonder voeden/kolven ging toen ik ging winkelen. Dat konden ze niet handelen). Je ziet ze niet zitten onder je kleding, enige nadeel is dat ze niet ademen. Dus na een tijdje dragen komen er zweetdruppeltjes tussen het compres en je huid. Moet je dus eerst even afdrogen voordat je gaat voeden.

Toeschietreflex

Ik heb het gelukkig niet als baby’s hoor huilen, maar wel als de laatste voeding alweer even geleden is. Als ik dan mijn baby niet bij me heb (en geen zoogcompressen, zul je altijd zien dat ze dan níet overal rondslingeren) moet ik als een razende servetjes of zo in mijn bh proppen, of wat er dan ook voor handen is. Heb al op een verjaardag gezeten terwijl er een hydrofiel uit mijn decolleté stak.

Voedingsbh’s

Ze zijn lelijk en ze zitten niet lekker. Ik heb nu wel een bh gevonden die niet intens lelijk is, zonder irriterende banden over je tiet, wel voorgevormd en met beugels, maar die is dan weer niet zo handig met voeden (want voorgevormd). Behalve dan dat als je wel gaat lekken of je baby in je cup kotst, het voorgevormde deel nog wat absorbeert en je dus niet gelijk met melkvlekken in je kleding loopt. De bh’s die wel handig zijn met voeden zijn weer niet om aan te loeren (van die slappe vormloze units) en bovendien zie je daar vaak alles doorheen, zoals dus die zoogcompressen of, bijvoorbeeld, ik noem maar wat, tepels.

Doeken

Het huis is bezaaid met doeken. Hydrofielen, spuugdoekjes, handdoeken, alles. Overal. Handig, want zo heb ik er altijd een voor het grijpen als er weer gespuugd of gelekt wordt, maar het staat zo rommelig. En ik ben zo’n slechte huisvrouw die niet weet hoe lang zo’n doek er dan al ligt en welke er nodig in de was moeten. Dus. Ook slaap ik tegenwoordig op een handdoek, zodat het bed niet ondergekotst wordt tijdens nachtvoedingen. En duizend kussens overal, want je moet natuurlijk wel lekker kunnen zitten.

De was

Dit heb je natuurlijk met elke baby, of die nu de borst of fles krijgt, met als enig extraatje dat niet alleen je baby je onderspuugt, maar dat ook je eigen tepels je kleding ondersproeien. Fijn hoor.

Kolven

Kolven is weliswaar niet mijn hobby (ik heb al ruim 2 jaar deze kolf, bevalt goed), maar wat ik er het ergst aan vind is het afwassen naderhand. Al die verschillende onderdeeltjes en flubbertjes die zo’n gepriegel zijn om schoon te krijgen, pff. Als je thuis bent is het nog te overzien, maar als je je bijvoorbeeld, ik noem maar wat, in de Keukenhof bevindt, wordt het een uitdaging. En dan dat eeuwige gezeul met die melk. Ten tijde van N stopte ik de bekertjes in de zijvakken van mijn rugzak, maar behalve dat dat er een beetje gek uitziet maakte ik me dan ook constant zorgen of ze niet teveel opwarmden in de zon of gingen lekken. Nu heb ik een koeltasje gekocht die je in z’n geheel in de vriezer doet (dus niet met koelelementen) en waar denk ik minstens 4 van die bekertjes/flessen in passen. Ik moet hem nog testen, maar ik ben hoopvol gestemd.

Ook een voorraadje melk aanleggen gaat niet direct vanzelf. Bij N heb ik heel trouw een maand lang iedere ochtend gekolfd, dit keer had ik er echt geen zin in. Waar ik toen een indrukwekkende voorraad ijsklontzakjes vol moedermelk had, is dat nu misschien genoeg voor 2 dagen. Maar goed, zit de vriezer wel een stuk minder vol en heb je weer meer plek voor raketjes, dat dan weer wel.

Klonten en zo

Ik heb gelukkig nog nooit een borstontsteking gehad, maar wel verstoppingen en dus ook ‘klonten’ in de buste. En dan moet je weer kolven en masseren en aanleggen en andere houdingen aannemen en gedoe, jongens, GEDOE. En comfortabel is het ook niet. Bovendien is het echt heel naar om te moeten voeden als je je zelf niet zo lekker voelt. Ik ben gelukkig tijdens N’s eerste jaar niet echt ziek geweest, maar wel eens misselijk en dan wil je echt, écht geen baby aan de borst. En dan duurt het best lang voordat je een voorraadje uit de vriezer hebt ontdooid.

Dus ja. Het heeft nogal wat voeten in de aarde, dat borstvoeden. Neemt niet weg dat ik het ideaal vind als ik onverwacht langer van huis ben en spontaan kan beslissen nog even bij deze of gene langs te gaan zonder dat mijn kind honger hoef te lijden. ‘s Nachts lijkt borstvoeden me ook handiger dan een flesje te moeten klaarmaken (al kun je het dan wel weer uitbesteden) en ik vind het ook fijn dat je niet op hoeveelheden en tijden hoeft te letten (nadeel is dan weer dat je niet weet hoeveel je moet ontdooien voor als een ander op je kind past). En niet in de laatste plaats koester ik mijn ‘volle’ decolleté, want normaal gesproken moet je daar met een vergrootglas naar zoeken.

Doekjes, luiers, kussens (want je moet wel lekker zitten tijdens het voeden), een kolf (goed zoeken) en een slapende dikke baby

 

 

Tagged: , , , , ,

About the Author

Dionne 30 - moeder - vriendin - zus - niet-vinexwijk - veelvraat - fascinatie voor horror, folklore en andere gory verhalen - incidenteel fanatiek aan het hardlopen en kickboksen - lui varken - muziekliefhebber - geen robot - boodschappenhater - burgertrut

Comment (1)

  1. yvonne

    Wauw.. Ok.. Elk voordeel heeft zijn nadeel denk ik dan maar.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *