01/02/2017 Dionne

Nog een keer over borstvoeding

Want kennelijk raak ik er niet over uitgepraat.

Ik hoorde dus allemaal positieve verhalen over dat boek ‘De Melkfabriek’ en aangezien ik niet wist wat ik voor kerst moest vragen, heb ik dat boek op mijn verlanglijst gezet en gekregen. Ik las het in 1 dag uit.

Ik had niet echt reden om dat boek te lezen (en de volgende zin begint ook al met ‘ik’). Ik heb tijdens mijn zwangerschap van N. niks gedaan ter voorbereiding op het geven van borstvoeding. Ik wilde het wel graag, maar ik had zoiets van ‘of het gaat vanzelf, of het gaat niet.’ Ik had geen zin om mijn kraamtijd in het teken van kolven, voeden, productie ophogen, etc. te laten staan. Gelukkig ging het vanzelf.

Want ik heb dus wel een voorkeur voor borstvoeding en omdat het bij mij zo goed ging, is die voorkeur nog sterker geworden. Maar als ik heel eerlijk ben, word ik wel een beetje moe van dat ophemelen van borstvoeding.

HET IS GEEN AMBROZIJN MENSEN, DOE NORMAAL

Een koe geeft ook melk. Varkens geven ook melk. Apen geven ook melk. Vogelbekdieren geven zelfs melk. En die krijgen ook niet allemaal superkalfjes, wonderbiggetjes en mega-aapjes als nageslacht (over vogelbekdieren heb ik mijn twijfels, kijk maar naar Ovide).

Het is geen magie

En heel eerlijk? Dat vond ik dus het fijnst aan dat hele Melkfabriek-boek: dat die magische invloed van borstvoeding even flink gerelativeerd werd. Het is beter, inderdaad. Maar niet zoooooooo veel beter. Gewoon íets beter. Ook werd er in dat boek gezegd dat het eigenlijk helemaal niet zo duidelijk is wat de invloed is van de duur van de periode waarin borstvoeding wordt gegeven. De eerste 3 maanden schijnen het belangrijkst te zijn, en dan heb je al een hoop winst op de darmflora van je baby behaald. Maar ook werd erin gezegd dat je aan mensen van 40 jaar echt niet kunt zien of ze als kind wel of geen borstvoeding hebben gehad.

Chocomelk uit een pak is ook beter

Kijk, ik weet niet in hoe verre er wetenschappelijk bewijs is voor alle beweringen – ik ga er gemakshalve maar even van uit dat de schrijfsters hun huiswerk hebben gedaan. Maar eerlijk gezegd vind ik het me ook moeilijk voor te stellen dat je lichaam iets beter zou kunnen (aan ieder mens mankeert tenslotte wel wat) dan iets wat in een lab en vervolgens fabriek helemaal geperfectioneerd kan worden. Chocomel (zonder k) uit een pak is ook lekkerder dan dat je zelf gaat lopen rommelen met melk en cacao en suiker. Er zijn genoeg mensen die het omgekeerde vinden (van borstvoeding, niet van chocomelk), en dat snap ik ook. Ik heb zelf immers ook een voorkeur voor borstvoeding. Maar puur rationeel gezien denk ik: nou. Je kunt wel een hele volwaardige voeding maken, van die flesvoeding.

En ja borstvoeding bevat ‘levende’ delen, bladiebla. Maar ook werd er in dat boek gezegd dat 90% van de moedermelk eigenlijk niet voldoet. En dat geloof ik wel. Ik weet niet hoe het met jou zit, maar mijn dieet is echt niet altijd even uitgebalanceerd. De dagen dat ik de richtlijnen van het Voedingscentrum volg, zijn op één hand te tellen. Logisch dat mijn lichaam dus niet alle ingrediënten heeft om dat babyambrozijn optimaal te fabriceren. Moedermelk ziet er ook bij iedereen anders uit. Bij mij was het crèmekleurig (sorry als je dit goor vindt), maar bij een vriendin was het meer blauwig. En ook dát kan per dag of week verschillen. Ik denk dus afhankelijk van wat je eet.

Just do it. Or don’t.

Kortom: ja, ik ben voorstander van borstvoeding. Ik vond het fijn om te kunnen geven en ik wil het bij de tweede zeker weer doen, liefst een jaar of langer. Bij N. haalde ik dat niet, omdat ze er na 10,5 maand geen zin meer in had en ik dit soort taferelen te gênant voor woorden vind (zegt iemand die op straat, het strand, het vliegtuig en in restaurants heeft gekolfd). Dat vond ik jammer, maar aangezien ze het zelf aangaf had ik er vrede mee. Ze heeft het hartstikke lang gekregen, dus qua geborgenheid/hechting/al die toestanden zit het wel snor.

Even een noot tussendoor: mensen die zeggen dat je met borstvoeding ‘zo’n intiem momentje creëert tussen jou en je baby’ en dat flessenmoeders dat dus niet ervaren ‘omdat die afwezig de fles erin zouden proppen’ wil ik graag wijzen op alle tachtigmiljoen keren dat ik zat te WhatsAppen of Candy Crushen tijdens het voeden, want als je het maandenlang (!!) iedere 2 uur of vaker (!!) moet doen, is het écht zo bijzonder niet meer. 

Ik zou het alle moeders willen aanraden het in ieder geval te proberen. En ik zou het alle moeders willen aanraden om te stoppen als het je leven gaat beheersen, het je tegenstaat, het moeizaam gaat en de lol van je kraamtijd bederft.

Want dat eeuwige gekolf gaat je wel de keel uithangen
Tagged: , , , ,

About the Author

Dionne 29 - moeder - vriendin - zus - niet-vinexwijk - veelvraat - fascinatie voor horror, folklore en andere gory verhalen - incidenteel fanatieke hardloper - lui varken - muziekliefhebber - geen robot - boodschappenhater - burgertrut

Comments (6)

  1. Sabine Evers

    ik herinner me dat jij hebt gekolfd in de keukenhof. ik herinner me ook dat ik schijtziek werd van borstvoedingsgeleuter omdat het bij mij niet lukte en ook dat na een jaar prima gesleten is. goed stuk ouwe.

  2. yvonne

    Fijn geluid van iemand die zelf borstvoeding heeft gegeven en weer gaat geven. Eindelijk eens geen borstvoedingmaffia.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *