09/10/2019 Dionne

Om op die vraag van 4 maanden geleden terug te komen

In juni schreef ik dit stukje over … ja niks eigenlijk, who are we kidding, en daarop kwam de vraag:

‘Waarom voel je je relaxter met 2 kinderen? Ik dacht dat dat lastiger zou zijn.’

Het antwoord is heel simpel: ik moet wel. Hoe meer kinderen, hoe minder controle. Dus hoe graag ik ook L met evenveel toewijding zou willen bemoederen als N; het gaat niet. Want ik heb er nu 2, en er zitten nog steeds maar 24 uur in een dag.

Bovendien is het niet meer zo nieuw allemaal. Bij de eerste moet je alles nog uitvinden, en bij de tweede geloof je het allemaal wel. Ik dan. En het steekt allemaal niet zo nauw. Dan gaan ze een keer wat later naar bed. Dan eten ze een dagje geen fruit (soms lukt het gewoon niet). Dan zitten ze een keer de hele middag voor de tv. Dan gaan ze een keer op te kleine schoenen naar school. They’ll live.

N heeft nu ook de leeftijd dat ze soms bij andere kindjes speelt (of zoals deze week: iedere dag tot dusver), en hoewel ik van tevoren had verwacht dat ik dat lastig zou vinden, vind ik dat eigenlijk helemaal niet.

De eerste keer dat ze bij een klasgenootje ging spelen, gaf ik haar mee aan opa wiens naam ik niet wist, en uiteindelijk haalde ik haar ergens in een speeltuin op waar ze een zakje chips stond te eten in haar onderbroek. Ze had een topmiddag gehad. Ik weet niet, ik vind het om een of andere reden veel makkelijker om te accepteren dat het bij andere kinderen thuis anders gaat en dat N dan daarin meegaat, dan ik had verwacht. Terwijl ik dat met vaste opvang wél lastig vind(vond), als er dingen (qua eten, spelen, regels) anders gaan dan ik graag zou zien, bedoel ik.

En omdat ik N steeds meer los moet gaan laten, word ik ook wat makkelijker met betrekking tot L. Het scheelt ook gewoon veel energie om de boel wat meer los te laten. Maar: L is ook een erg makkelijk kind. Die kun je prima een uurtje later naar bed doen, eerder wakker maken, zoet houden met iets te knagen of wat te spelen. Ik heb nog steeds meer dan genoeg regels en richtlijnen waar ik aan vast wil houden (vraag maar aan Marijn), maar toch.

About the Author

Dionne Ik hou van lezen

Comment (1)

  1. Haha, je zat aardig in de buurt met je schatting. Leuk dat je mijn vraag toch nog beantwoord hebt! Ik kan me er inderdaad wel wat bij voorstellen. Ik ben ooit met een vriendin op vakantie geweest die toen 5 honden had – ik heb er een – en waar ik constant de mijne in de gaten hield, telde zij gewoon elk kwartier of ze er nog 5 in de buurt zag. En ja, het ligt natuurlijk iets anders bij kinderen, but still, haha.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *