08/04/2016 Dionne

Supermoeder (met een leven)

Ik blog alleen nog maar om mezelf veren in m’n reet te steken, dus hier gaan we weer.

Donderdag is mijn ‘thuisblijfmamadag’. Deze donderdag had ik best veel te doen. Ik moest pakketjes wegbrengen, ophalen, boeken terugbrengen naar de bieb, een nieuwe bril uitzoeken, lenzen bestellen, de hond uitlaten, muggenspray en een koffer kopen (oh ja ik ga op vakantie, een weekje naar Curaçao met een vriendin, hoe vind je dat?), een offerte maken en natuurlijk het kind verzorgen.

En ik heb alles gedaan en het ging allemaal fantastisch en super en natuurlijk.

Vorig jaar, toen N. net geboren was, legde ik de lat niet zo hoog voor mezelf en vond ik de dag al heel geslaagd als ik ontbeten, gedoucht en een paar boodschappen had gedaan. Nog steeds is het op ‘thuisblijfmamadag’ niet zeker of alles van mijn to-do-list haalbaar is, maar ik slaag er tegenwoordig stukken beter in alles af te kruisen. Het enige waar ik voor moet waken is of al mijn ‘taakjes’ voor die dag niet ten koste gaan van aandacht voor N., want daar blijf ik tenslotte voor thuis.

Powervrouw me

Maar deze donderdag was er een volgens het boekje. Tijdens het dutje maakte ik een offerte, liet ik de hond uit en deed ik de was. Toen N. wakker was, maakte ik een tosti voor haar die ze met hangen en wurgen opat, propte ik wat fruit en een eierkoek in mijn rugzak en gingen we naar de bieb. Ik retourneerde mijn boeken en voerde N. haar fruit terwijl ze in de draagzak op mijn heup zat. Vervolgens liepen we naar een kofferwinkel en kocht ik een enorm paars gedrocht van een koffer. Ik hoef niet bang te zijn dat ik me vergis bij de bagageband. Toen weer met koffer en kind de auto in en naar het volgende dorp (ik moest in 2 andere dorpen dan mijn eigen zijn, lang leve wonen in een uithoek) om pakketjes te retourneren. Ik wilde N. even in de auto laten zitten en heen en weer rennen, maar er stond een monsterlijke rij bij het postkantoor dus rende ik gauw heen en weer om haar toch maar mee de winkel in te nemen. Met het kind in mijn armen schopte ik de pakketjes richting postmedewerker en bleef intussen stukjes banaan in een kindermondje proppen.

Eierkoek

Daarna weer in de auto op zoek naar een parkeerplek dichter bij de opticien. Ik deed een eeuwigheid over het uitzoeken van een nieuwe bril en N. smeerde ondertussen een eierkoek in mijn neus. Op een gegeven moment had ze het wel gezien in die draagzak, dus zette ik haar op de grond terwijl ik eindelijk een knoop doorhakte over een duur, of een belachelijk duur montuur. Al die brillen lagen precies op grijphoogte voor N., maar wonder boven wonder deed ze vandaag zowaar of ze goed opgevoed was toen ik zei ‘ik hou je in de smiezen’ en bleef overal vanaf. Ik deed heel nonchalant of dat hartstikke normaal was en die opticienmeneer was volgens mij hartstikke onder de indruk. Echt wel.

Als laatste naar de Kruidvat voor muggenspul en fruit in een zakje (superhandig als N. weer eens zo’n bui heeft dat ze geen zin heeft om te kauwen) en toen naar huis. N. at als een bootwerker haar prakje op, ik ging koken en voerde haar tussendoor nog een beetje yoghurt. Marijn kwam thuis, we aten bietenrisotto, de oppas arriveerde en Marijn en ik stapten op de motor naar Lucky Fonz III en dat was awesome.

Verrijking. Echt hoor.

Waar ik vroeger altijd dacht dat een leven met een kind je op alle mogelijke manieren belemmert (en dat doet het soms ook hoor), denk ik tegenwoordig dat een leven met een kind een heleboel toch ook wel veel leuker maakt. Zoals naar die stomme Kruidvat of een wanstaltige koffer kopen. Want – in tegenstelling tot mezelf – vinden de meeste mensen kinderen best wel leuk en doen ze daarom ook leuker tegen mij. Al kan dat ook komen omdat ik gewoon een superleuk kind heb. En het is helemaal leuk als je ook als dat kind slaapt nog leuke dingen kunt doen.

Oh ja en om op die veer terug te komen: ik vind dus dat ik het best wel goed doe allemaal. En die stukken cracker, eierkoek en verschrompelde druiven in mijn auto en jaszakken neem ik wel voor lief.

 

 

Tagged: , , , ,

About the Author

Dionne Ik hou van lezen

Comments (2)

  1. yvonne

    Wauw dat klinkt echt goed. Multitasken all over the place. Ik zou er bijna een kind van willen. Niet een veer voor jou maar wel 2. En een kleintje voor N omdat ze zo goed meewerkte. 😉

  2. Oké, ik moet dus een superleuk kind krijgen om ook zo productief te worden? Klinkt als een win-winsituatie.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *