01/08/2019 Dionne

Wat ik anders zou doen

Twee kinderen, 4,5 jaar moederschap, 2 jaar borstvoeding (totaal), 8 maanden verlof en heel veel antibioticakuren verder zijn er niet heel veel dingen die ik – met ‘de kennis van nu’ – anders zou doen. Maar wel wat.

Dragen

De eerste 3 maanden van haar leven is L nauwelijks de draagdoek uit geweest. N heb ik ook wel gedragen, maar minder. Het voelde wat minder natuurlijk, toen. Alsnog heb ik haar heel veel bij me gehad en ze heeft maandenlang bij ons in bed geslapen, dus ik denk niet dat ze in dat opzicht veel tekort is gekomen in vergelijking met L. Maar toch. Dragen is zo fijn, en de periode dat je dat kunt doen is eigenlijk maar zo kort. We dragen ze allebei nog wel eens, maar dat is natuurlijk niet te vergelijken met zo’n versgeperst baby’tje van 3,5 kg.

Eten

Ook hier is het N die in het ‘nadeel’ is. N was een slechte eter: ik begon met 4 maanden met vast voedsel, en achteraf was ik liever later begonnen. En ik pureerde alles, terwijl ik L gewoon een stuk broccoli of wat we dan ook aten gaf. Uit luiheid, niet omdat ik nou zo’n Rapley-fan ben of zo. Ik begon later, omdat ik er geen zin in had en borstvoeding wel makkelijk vond, en als ik geen zin had in gedoe gaf ik haar sowieso geen vast voedsel. Maar de tweede keer ging het veel beter. L at goed en veel. N ging pas ‘echt’ vast voedsel eten toen ze 1,5 jaar was. Ik denk dat ik er teveel druk op heb gelegd en me teveel zorgen heb gemaakt. Logisch, want ze was vaak ziek, te licht en moest vaak overgeven tijdens het eten. Maar ik denk dat ik er al te vroeg te veel een ding van maakte, dat had ik achteraf liever anders gedaan.

Slapen

Hier ben ik eigenlijk wel tevreden over, bij allebei. N sliep in een wiegje, maar sliep na een maand al door ‘s nachts, dus ging toen naar haar eigen kamertje. Na 4 maanden sliep ze ineens niet meer door, en legden we haar (nadat ze wel in haar eigen bed in slaap was gevallen) meestal halverwege de nacht bij ons in bed. Tot ze een maand of 10/11 was, de borstvoeding stopte en ze weer ging doorslapen. Nu slaapt ze nog steeds af en toe bij ons en dat vind ik best wel gezellig.

Voor L hadden we een cosleeper, maar die is eigenlijk niet gebruikt. Ze sliep alsnog naast me, al was de cosleeper wel fijn om allerlei zooi en doekjes in op te slaan en om te voorkomen dat ze uit bed viel natuurlijk. Toen ze een maand of 4 was verhuisde zij ook naar haar eigen kamertje en zij slaapt dus nooit bij ons. Dat vind ik soms wel jammer, maar goed, zij heeft dan weer de eerste 3 maanden van haar leven 24/7 in een kunstmatige baarmoeder a.k.a. draagdoek doorgebracht.

Verlof

Ik had zo’n fijne kraamtijd en verloftijd. Bij allebei. Alles ging goed, ik had makkelijke tevreden baby’s, ze dronken goed (op deze periode na), groeiden goed, sliepen goed, alles goed. Maar hoewel ik van allebei echt heel erg heb genoten, heb ik soms wel een beetje spijt dat ik niet nóg langer met ze thuis ben gebleven, die eerste maanden. Ze zijn maar zo kort zo klein. Dat zou ik iedere nieuwbakken moeder op het hart willen drukken (mits je niet gillend gek wordt in huis dan hè?): blijf minstens een half jaar thuis bij je baby. Liefst nog langer.

Zwangerschapsclubjes

Zwangerschapsyoga was best wel een dieptepunt in mijn zwanger-/moederschapscarrière. Ik had hele andere verwachtingen en heb er niks aan gehad. Zwangerschapsbootcamp ging iets beter, want dat was wat actiever, maar aangezien ik toch ook nog mijn eigen kickbokstrainingen deed was het ook niet heel hard nodig. Qua informatie en voorbereiding op de bevallingen heb ik er helemaal niks aan gehad en ik ben ook niet echt sociaal, dus op gelijkgestemden zat ik ook niet per se te wachten. Als ik het niet had gedaan had ik dáár misschien weer spijt van gehad – nu heb ik het in ieder geval meegemaakt, maar het heeft weinig toegevoegd.

Oké dat was het. Valt eigenlijk best wel mee. Ik vind ook van alles over mijn bevallingen en kraambezoek, maar dat heeft weinig impact op N en L gehad, denk ik (niet dat die zwangerschapsclubjes dat wel hebben gehad..). Maar toch kan me soms zo’n gevoel van bekruipen van ‘had ik maar’. Doe je niks aan natuurlijk, en al met al ben ik niet ontevreden. Maar toch he.

Zo. Nou nog een stukkie over wat ik absoluut hetzelfde zou doen?

Tagged: , , , , , ,

About the Author

Dionne Ik hou van lezen

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *