16/07/2019 Dionne

Wel een beetje raar, 32 jaar

Helemaal niet raar, maar dat liedje heb ik nu eenmaal in mijn hoofd.

Deze verjaardag verloopt tot nu toe bijzonder typerend voor mij, namelijk: niet vlekkeloos, maar wel oké. Ook bracht ik mijn ochtend noodgedwongen telefoonloos door, dus heb ik geen foto’s, maar was ook wel eens prima zo. Op wat nadelige bijeffecten na.

Mijn dag:

Vannacht 2 keer wakker van L, vanochtend wakker gemaakt door N. Ik kreeg een ‘krokodil met kiespijn’ (zo heet dat toch?) en een knuffeleenhoorn in een mandje. Topcadeaus. Van Marijn kreeg ik eerder al een nieuwe FitBit (voeg me toe, vind ik leuk).

Ik had om 10 uur afgesproken om naar het strand te gaan met een vriendin met haar 2 kinderen, maar ik moest daarvoor ook nog even naar de huisarts met N. Onderweg kwam ik erachter dat ik geen telefoon bij me had, maar: geen probleem, die zou ik op de terugweg wel even ophalen. Alleen waren we zo op tijd klaar bij de huisarts én de apotheek, dat ik dacht dat ik ook nog wel even snel mijn nieuwe bril(len) kon halen.

Oh ja fok

Was alleen ff vergeten dat die handel dan nog afgesteld moet worden op je scheve hoofd, dus dat duurde en duurde. N was overigens al de hele ochtend aan het dreinen, eerst omdat L met ‘mijn’ nieuwe eenhoorn aan het spelen was en zij daarmee wou spelen, daarna omdat de huisarts ook even met de eenhoorn had gespeeld en dat bleek achteraf niet te mogen van haar, en ze bleef daar nogal in hangen.

Dus met dreinend kind en zweet in mijn bilnaad omdat ik geen telefoon bij me had, zag ik het steeds later en later worden. Om 9.58 kon ik dan eindelijk mijn brillen afrekenen. Dacht ik. Tot ik mijn portemonnee opende en zag dat mijn pinpassen nog in mijn jaszak zaten. In mijn auto. Ik heen en weer gesprint en kinderen even bij de opticien gelaten, kom ik terug, is hen allebei een ballon beloofd. Maar die moest nog worden opgepompt. Met een defecte pomp.

Kwijt

Toen ze eenmaal allebei van een ballon waren voorzien renden we terug naar de auto en scheurden naar de strandtent waar ik – om 10 uur – had afgesproken. We kwamen 10.15 aan. De vriendin in kwestie was nergens te bekennen.

Omdat ik haar nummer niet uit mijn hoofd wist belde ik vanuit de strandtent een van de 3 enige nummers die ik wél uit mijn hoofd weet (Marijn, mijn opa en mijn moeder) en gelukkig nam hij op én kon hij me haar nummer vertellen. Ik haar opgebeld en we begonnen allebei tegelijk te ratelen over waarom we te laat waren, ik me te verontschuldigen en zij mij te feliciteren en het leek weer helemaal nergens op.

Zij was op dat moment bezig met haar baby en peuter inladen en 20 minuten later zaten we dan eindelijk aan de cappuccino. Buiten op het strand, omdat het weer eigenlijk hartstikke lekker was. Kinderen rommelen in het zand, beetje tosti’s en taart eten, glijden, alles prima. We konden zowaar met elkaar praten.

En toen

Na 2,5 uur het hele spul weer in de auto geladen, L naar bed gebracht, en cakejes gebakken met N, want als je jarig bent heb je cakejes nodig, is haar logica. Ze vroeg vanochtend om 7 uur overigens ook waar de visite was en begrijpt totaal niet waarom ik geen visite en nog meer cadeaus krijg. Want er hangen toch slingers (nog steeds van de verjaardag van L) en we bakken toch cakejes (op haar verzoek)?

Een beetje gelijk heeft ze wel, maar de laatste 3 verjaardagen heb ik lekker low-key gevierd en dat bevalt me eigenlijk heel goed. Zaterdag heb ik geprison-escaped met 4 vriendinnen (niet voor mijn verjaardag, maar heb ze dus wel allemaal gezien), ‘s avonds kwamen mijn zussen langs, en vandaag dus geluncht met die andere vriendin. Vrijdag gaan Marijn en ik nog uit eten en over 2 weken ga ik nog een pannenkoek eten met mijn opa voor onze beide verjaardagen (hij is volgende week jarig).

Eigenlijk bevalt me dat veel beter, wat kleinere groepjes of één-op-één even een gesprek kunnen voeren. En gewoon thuis met mijn dochters.

En verder?

Ik ben weer begonnen met sporten (had ik nou verteld dat ik mijn sportieve mojo een beetje kwijt was? Anyhoo, ik sport nu ergens anders en dat is leuk), ik heb best veel grijze haren, maar vind dat ook wel tof of zo? Gedistingeerd. We gaan een lang weekendje kamperen in Drenthe, een weekje naar Puglia en ik ga nog een weekendje naar Malaga en verder hebben we geen vakantieplannen.

Ik ben voor het eerst van mijn leven over het nadenken over de toekomst, als in ‘vaag vijfjarenplan’, krijg steeds slechtere ogen, maar heb daarom dus ook een nieuwe (zonne)bril. We zijn uit de babyfase en het voelt alsof ik nu weer wat meer vooruit kan kijken.

Dus. Dat.

Tagged: , , , , , , ,

About the Author

Dionne Ik hou van lezen

Comment (1)

  1. Nog gefeliciteerd met je verjaardag! Leuk om te lezen over alle chaos. Ik zag het echt helemaal voor me!

    Ik ben mijn verjaardag ook steeds low-keyer aan het vieren. Afgelopen jaar had ik ook verschillende momenten, maar een groepje was alsnog te groot waardoor ik het eigenlijk niet leuk vond, dus die ga ik ook lekker in stukken hakken volgend jaar.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *